تمهيدات ( فارسى ) — الصفحة ٣٥٤

تمهيد اصل عاشر ( اصل و حقيقت آسمان و زمين نور محمد ص و ابليس آمد )

به آستين من نه . تو اين كتاب به آستين او نهادى . گفت : اى عين القضاة ! بيش از اين ، اسرار بر صحرا منه ، جانم فداى خاك پاى او باد ! چون بگفت كه بيش از اين ، اسرار بر صحرا منه ، من نيز قبول كردم . از گفتن ، اين ساعت دست بداشتم و همگى به دو مشغول شدم تا خود كى ديگر بار بفرمايد :

ناگه ز درم درآمد آن دلبر مست * جام مى لعل ، نوش كرد و بنشست

از ديدن و از گرفتن زلف چو شست * رويم همه چشم گشت و چشمم همه دست

( 470 ) باش تا بعالم من رسى كه زحمت بشريّت در ميان نباشد كه خود با تو بگويم آنچه گفتنى باشد . در عالم حروف بيش از اين در عبارت نتوان آوردن . كى باشد كه از ادبار خود برهيم ؟ ! و هنوز دور است و ارجو كه عن قريب ميسّر شود « فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ : حَسْبِيَ اللَّهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَ هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ » .

* * *

( 1 ) كتاب . . . گفت AMPRSU كتاب را در آستين مبارك آن حضرت نهادى پس گفت B را به آستين مباركش نهادى و گفت H - - ( 2 ) منه A . . . U منه گفتم H - - ( 2 - 4 ) جانم . . . بفرمايد AS خانم . . . فرمايد M جانم . . . باد من نيز . . . من از گفتن اسرار بازگرفتم و همگى به دو متوجه شدم تا ديگر چه فرمايد B جانم . . . تا خود چه بفرمايد H جانم . . . كردم آن گفتن . . . ديگرباره كى بفرمايد PU من نيز . . . بفرمايد R - - ( 6 ) جام . . . كرد HMPRU جامى ز مى لعل بنوشيد ABS - - ( 9 ) نباشد كه ABHMRS نيايد بى PU - - ( 10 ) بگويم . . . باشد A . . . U گويم . . . بود M - - در A . . . U - H - - آوردن A . . . U آورد B - - ( 11 ) ادبار ABHRS ديار M آثار P اديار U - -