تمهيدات ( فارسى ) — الصفحة ٣٤٦

تمهيد اصل عاشر ( اصل و حقيقت آسمان و زمين نور محمد ص و ابليس آمد )

از اين حديث چه فهم خواهى كردن ؟ آن بيان در ابتدا كرده شد از كيفيّت سلوك سالكان ، و طلب كردن طالبان ؛ و همگى اين دراز باشد . آنجا مبيّن باشد كه طالبان بر دو قسم‌اند : قسمى مطلوبانند كه ايشان را به‌خودىخود به خود رسانند ، و ايشان اين گروه باشند كه نعت ايشان شمّه‌اى شنيدى . قسم دوم از طالبان آن طالب باشد كه او را ازو به خود رسانند . و فرق ميان اين طالب و آن طالب ، اين باشد كه سلطان يكى را دوست دارد بىخواست و مقصود ، و او را خلعتهاى گوناگون هر لحظه مىدهد ، و يك لحظه او را از انس مشاهدهء خود خالى ندارد . اين خادم در لشكر ، مرتبهء قربت وراى هر كسى دارد . ديگرى چندان تقرّب نمايد ، و جدّ و جهد كند تا خود را نيز به قربت سلطان رساند ، و او را نيز خلعتها دهد . از هزار طالب يكى بدين مقصود نرسد ؛ و اگر برسد ، خلعت و عطا ديگر باشد ، و عنايت و دوستى سلطان ديگر . اكنون طالبان كه مطلوب محبّت الهى باشند از حالات ايشان رمزى چند شنيدى ؛ امّا طالبى كه بطلب و جدّ و جهد خود را به دو رساند ، و از خود به دو رسد شمّه‌اى نيز ببايد گفتن و آن در اين حديث درج باشد كه « إنّ للّه تسعة و تسعين خلقا من تخلّق بواحد منها دخل الجنّة » . آن‌كسىكه بىطلب ، او را بمطلوب رسانند چند تفاوت باشد با طالبى كه بطلب او را ، اگر توفيق يابد ، بمطلوب رسانند .

( 1 ) خواهى كردن A . . . U كرده‌اى H - - ( 2 ) اين . . . مبين باشد MR در آن باشد . . . شد ABPSU در آن باشند آنجا معلوم تو شود از كيفيت سلوك H - - ( 3 ) به خود A . . . U به ايشان R - - ( 5 ) رسانند BHMR رساند APSU - - ( 7 ) انس APSU انس و BHMR - - خادم A . . . U غلام را H - - ( 8 ) هر كسى A . . . U همه كس M - - دارد A . . . U باشد H - - ( 12 ) بطلب و جد A . . . U بجد B - - ( 13 ) ببايد A . . . U شايد R - - باشد A . . . U ست H - - ( 14 ) آن‌كسى BHMPRU از AS - - ( 15 - 16 ) رسانند AMPRSU رساند BH - -