تمهيدات ( فارسى ) — الصفحة ٣٤٣

تمهيد اصل عاشر ( اصل و حقيقت آسمان و زمين نور محمد ص و ابليس آمد )

اى شمع بهر جمع ، منت پروانه * و ز عشق توم به خود همه پروا ، نه

لعل تو مرا بوسگكى پذرفتست * با زلف بگو تا بدهد پروانه

نهايات كمال سالكان اين مقام باشد امّا اين با كسى باشد كه از اينجا در سلوك و ترقّى باشد ، و از اينجا بدانجا شود يعنى از خود به دو شود . امّا كسى كه از آنجا بدينجا آيد ، ازو به خود آيد .

( 455 ) هيچ نمىيارم گفت ، و از حالت او هيچ نشان نمىيارم نمود . امّا اى دوست ! من چند جايگاه ترا معذور داشتم ، تو نيز بدين جايگاه مرا معذور دار . دريغا از مصطفى - عليه السّلام - مگر نشنيده‌اى كه گفت : « من أقال نادما بيعته أقال اللّه يوم القيامة عثرته » ؟ اين حديث از من نيز عذر مىخواهد . اين بيتها نيز بشنو :

دل بستهء آن دو زلف چون شست شدست * جان در سر چشم كافرش مست شدست

اى جان جهان نه كفر و دينست مرا * درياب مرا كه كارم از دست شدست

( 456 ) آن سؤال كه كرده بودى كه مصطفى - عليه السّلام - از بهر چه مىفرمايد كه « النظر إلى المراة الحسناء يزيد فى البصر » ؛ اين سؤال بجاى خود

( 1 ) وز A . . . U در B - - به خود همه AMRS به خويشتن BHPU - - ( 2 ) پذرفتست A . . . U فرمودست P - - ( 3 ) از اينجا در A . . . U ازينجاش در H - - ( 4 ) به دو A . . . U بدر B - - ( 6 ) نشان AMRS - BHPU - - ( 8 ) مگر A . . . U - B - - ( 9 ) عثرته A . . . U عثراته M - - بيتها نيز ABPSU بيتها HMR - - ( 10 ) شست BHR شصت AMPSU - - ( 11 ) جان . . . كافرش AMSU چون در مو زلف چشم كافرش BHPR - - ( 12 ) جهان I و جهان A . . . U - - ( 14 ) كرده A . . . U فرموده B - - ( 15 ) فرمايد A . . . U گويد M - -