تمهيدات ( فارسى ) — الصفحة ٣٣٩

تمهيد اصل عاشر ( اصل و حقيقت آسمان و زمين نور محمد ص و ابليس آمد )

لا يكون . و ما لا يدخل فى الوجود فهو العدم » .

( 449 ) دريغا هفتاد و دو مذهب كه اصحاب با يكديگر خصومت مىكنند ؛ و از بهر ملّت هر يكى خود را ضدّى مىدانند ، و يكديگر را مىكشند . و اگر همه جمع آمدندى ، و اين كلمات را از اين بيچاره بشنيدندى ايشان را مصوّر شدى كه همه بر يك دين و يك ملّت‌اند . تشبيه و غلط ، خلق را از حقيقت دور كرده است « وَ ما يَتَّبِعُ أَكْثَرُهُمْ إِلَّا ظَنًّا إِنَّ الظَّنَّ لا يُغْنِي مِنَ الْحَقِّ شَيْئاً » . اسمها بسيار است ، امّا عين و مسمّى يكى باشد : ترا ظهير الدّين خوانند ، و خواجه خوانند ، و عالم خوانند و مفتى خوانند ؛ اگر بهر نامى حقيقت تو بگردد ، تو بيست ظهير الدّين باشى ؛ امّا اسم تو يكى نباشد ، و مختلف باشد ، و مسمّى يكى باشد . « لَكُمْ دِينُكُمْ وَ لِيَ دِينِ » اين معنى باشد . دريغا مگر از مصطفى - عليه السّلام - نشنيده‌اى كه گفت : « كلّ مجتهد مصيب » ؟ اجتهاد مجتهد ، صواب مىانگارد ؛ و هر ملّتى بر اجتهاد ، اعتماد كرده است .

( 2 ) اصحاب A . . . U - R - - ( 3 ) مىدانند A . . . U مىدارند P - - ( 4 ) و اين . . . از اين A . . . U و سخن اين H - - ( 5 ) اند . . . دور ABPSU انديشه خلق را از حقيقت خود گم H اند . . . خود دور M اند . . . را از خود و از . . . دور R - - ( 6 ) سورهء 10 ( يونس ) آيهء 36 ك - - ( 7 ) عين A . . . U معنى H - - باشد A . . . U ست چنانك B - - خوانند BHMR گويند APSU - - ( 8 ) مفتى A . . . U متقى H - - بگردد تو بيست BM بگردد تو نيست AS بگردد تو H نگردد تو بيست I بگردد تو بنسب PR بگردد تو به نسبت U - - ( 9 ) اما . . . باشد A . . . U امانى حقيقت يكى بود فاما اسم . . . بود B - - ( 9 - 10 ) سورهء 109 ( الكافرون ) آيهء 6 ك - - ( 10 ) دريغا . . . كه AHMPSU از . . . ازينجا كه B مگر از . . . كه R - - ( 11 ) اجتهاد مجتهد AMPRSU مجتهد اجتهاد را BH - - ( 12 ) است A . . . U است آن هم صواب بود چرا ؟ از آنكه « لا إله إلا هو فاتخذه وكيلا » اجتهاد خود وكيل را باشد و هر كسى بر حسب نظر خداى را در تواند يافت B - -