تمهيدات ( فارسى ) — الصفحة ٣٣٣

تمهيد اصل عاشر ( اصل و حقيقت آسمان و زمين نور محمد ص و ابليس آمد )

كند به پرستيدن و به پرسيدن احوال از شيخ . مگر كه آن بزرگ از اينجا گفت : هر كه با پير خود احوال نگفته باشد ، در قيامت او را راه ندهند تا از حقّ - تعالى - باز پرسد و يا با وى سخن گويد كه « هديّة اللّه للمؤمن السّائل على بابه » اين باشد . امّا مقصود از اين همه آنست كه كار از آن بايد كرد كه صواب باشد ؛ تا پيرپرست نشوى ، خداپرست نباشى . تو پندارى كه مصطفى - عليه السّلام - نه از اينجا گفت كه « المرء كثير بأخيه » ؟ اين تربيت است پير را . امّا مريد را مقيّد كرده است به شرطى و آن آنست كه « المرء على دين خليله » مرد بر دين برادر و پير خود باشد . اى دوست مقامى باشد كه آن مقام را خلّت خوانند كه در آن مقام عبوديّت نباشد جمله خلّت باشد . در اين مقام خلّت ، « المرء على دين خليله » باشد .

( 440 ) اى دوست دانم كه ذكر محبّان اين قدر كه گفته شد كفايت باشد .

مقصود ما بيشتر آنست كه گفت : ايشان در ميان امّت من همچنان باشند كه نمك در ميان طعام چنان كه طعام بىنمك خوش نباشد امّتان او بى آن بزرگان نيك نباشند .

( 441 ) از جملهء اين طايفه يكى بوذر غفّارى بود - رضى اللّه عنه - كه مصطفى

( 1 ) كند . . . شيخ M كند به پرسيدن و شنيدن احوال از شيخ APSU گرداند به پرسيدن احوال خود و احوال شيخ BHR - - ( 2 ) خود احوال AHMS احوال خود BPR احوال U - - ( 2 - 3 ) باز پرسد و يا AMSU باز پرسد و BP باز پرسيد و يا H راز پرسد و I باز پرسد تا R - - ( 4 ) از اين A . . . U اين M - - صواب باشد BPRU جواب يابد AS آن را جواب باشد H جواب صواب باشد M - - ( 5 ) نباشى MR نشوى ABHPSU - - ( 6 ) كرده است MR كرده AS كرد BHPU - - ( 6 - 7 ) آن . . . خليله A . . . U آن شرط آنست . . . خليله يعنى على دين اللّه B - - ( 7 ) خود A . . . U - M - - باشد ABPSU است HMR - - ( 10 ) دانم كه BHMR ندانم كه AS دانم كه از PU - - ( 11 ) مقصود AMPRSU اما مقصود BH - - گفت A . . . U مصطفى گفت B - - ( 12 ) او A . . . U او نيز R - - آن . . . نباشند AS آن . . . نباشد B بزرگان خوش نباشد HMPRU - -