تمهيدات ( فارسى ) — الصفحة ٣٣٠

تمهيد اصل عاشر ( اصل و حقيقت آسمان و زمين نور محمد ص و ابليس آمد )

مقامها . « يا لَيْتَ قَوْمِي يَعْلَمُونَ بِما غَفَرَ لِي رَبِّي وَ جَعَلَنِي مِنَ الْمُكْرَمِينَ » اندوهست كه مىخورد كه چرا جمله محروم باشند از صحبت الهيّت ؟ ! هر كسى لايق صحبت نبود ؛ و اگر اينجا غيرت باشد ، هيچ نشان نتوان دادن كه « المجالس بالأمانات » آنجا هيچ رشك و غيرت نباشد ، اگر خواهى از حقّ - تعالى - بشنو آنجا كه گفت :

« وَ نَزَعْنا ما فِي صُدُورِهِمْ مِنْ غِلٍّ إِخْواناً عَلى سُرُرٍ مُتَقابِلِينَ » . چه خوب بيانى شده است اين جمله را كه گفته شد !

( 435 ) دريغا مگر نشنيده‌اى كه عارفى به نزد عارفى نبشت ؛ گفت : « كيف حالك » ؟ آن عارف واپس نبشت : « أ ما كان فى حالك ما شغلك عن حالى ، فإنّى عنه مشغول » . اين عالم بلندتر از آنست كه كسى توقّع دارد كى مطّلع آن شود . اگر خواهى تمام‌تر بدانى بدانكه با مصطفى - صلعم - چه مىگويد از واقعهء اصحاب كهف « لَوِ اطَّلَعْتَ عَلَيْهِمْ لَوَلَّيْتَ مِنْهُمْ فِراراً وَ لَمُلِئْتَ مِنْهُمْ رُعْباً » . اگر در اين مقام جوانمردى گويد : « رأيت ربّى » ، معذور بايد داشت .

( 436 ) اين نكته بگويم كه مرا مشوّش مىدارد : عثمان - رضى اللّه عنه - آن روز كه از دنيا مفارقت خواست كردن گفت : امروز مرا حلال كنيد ، و از هر يكى عذرى و استحلالى مىخواست ؛ او را گفتند : سبب اين چيست ؟ گفت : امشب مصطفى را

( 1 ) سورهء 36 ( يس ) آيهء 26 ك - - ( 3 ) اگر . . . باشد AS اگر . . . باشد شايد و BMPRU ديگر . . . باشد H - - ( 4 ) آنجا . . . كه گفت HM كه گفت ABPRSU - - ( 5 ) سورهء 7 ( الاعراف ) آيهء 43 ك - - ( 6 ) جمله را MB جمله AHPRSU - - ( 7 - 8 ) نبشت . . . عنه AMPRSU نبشت . . . عارف جواب نبشت . . . عنه B بنشست گفت : « كيف حالك » ؟ گفت : « اما . . . حالى فان كنت لا بد سائلا عن حالى فانى عنك » H - - ( 10 ) بدانكه A . . . U كه H - - ( 11 ) سورهء 18 ( الكهف ) آيهء 18 ك - - ( 12 ) ربى A . . . U ربى فيه M - - ( 14 ) روز . . . كردن A . . . U روزى كه از دنيا مىرفت B - - حلال كنيد A . . . U هلاك كنند R - -