تمهيدات ( فارسى ) — الصفحة ٣١٤

تمهيد اصل عاشر ( اصل و حقيقت آسمان و زمين نور محمد ص و ابليس آمد )

هو اللّه » گفت : صوفى خداست . « إذا تمّ الفقر فهو اللّه » اين باشد . « الفقر فخرى » پيشهء اين صوفى و زاهد باشد . دريغا كه يا رد گفتن ؟ ! امّا گوش دار : وقتى بايزيد را پرسيدند : « من الزّاهد ؟ فقال : هو الفقير ، و الفقير هو الصّوفىّ ، و الصّوفىّ هو اللّه » .

مرتدّى اگر هم عمر در فهم اين كلمات صرف نكنى كه نادانستن اين كلمات ، غبنى و ضررى عظيم است ؛ و اين ضرر را هرگز تدارك و عوض نباشد .

( 413 ) از شيخ جنيد بشنو كه چه مىگويد : « ليس شىء أعزّ من إدراك الوقت ، فإنّ الوقت إذا فات لا يستدرك » . هفتاد هزار سالك در اين مقام ، راسخ باشند كه فقير و صوفى و زاهد و عارف نعت و كنيت ايشان باشد كه با عكاشه - رضى اللّه عنه - مصطفى نشان اين داد كه « يدخل من أمّتى الجنّة سبعون الفا به غير حساب و وجه كلّ واحد منهم كالقمر ليلة البدر ، و هم فى الجنّة كالنّجوم فى السّماء » . تو اين حديث را چگونه خواهى شنيدن ! مگر كه چنين ستاره را در بهشت نديده‌اى كه

( 13 - 2 ) آنگاه . . . باشد AS آنگاه . . . كه اذا . . . اللّه باشد اين الفقر . . . باشد M آنگاه . . . كه اذا . . . اللّه اين باشد الفقر . . . باشد و از موسى روايتست كه در مناجات گفت : يا رب ما الفقر ؟ فقال اللّه - تعالى - : الفقير الذى ليس له منى نصيب ، و الغنى الذى ليس له مثلى چيست يعنى فقر آنست كه او از خداى - تعالى - بىنصيب باشد و دايم مستغنى باشد اما آنك او را نصيب و بهره بود او را هرگز خواست نباشد دايم عرف باشد كه و اللّه غنى عن العالمين B آنگاه . . . شود H آنگه . . . مگر . . . كيست ؟ و تصوف چيست گفت . . . باشد P آنگاه . . . خداست پس اذا . . . باشد R آنگه . . . كه اذا . . . اللّه U - - ( 2 ) با A . . . U - H - - ( 4 ) هم . . . كه AMPU هم . . . كلمات ندهى كه AS همه عمر . . . و B همه عمر تن درين كلمات فهم كردند هر كه H - - ( 5 ) است A . . . U دارد H - - ( 8 ) فقير . . . عنه AMS فقير . . . با عايشه رضى اللّه عنها B حقيرى . . . و زاهدى و عارفى نعت و كيفيت ايشان . . . عنه H فقير . . . نعت ايشان . . . عنه PRU - - ( 9 ) حساب A . . . U حجاب B - - ( 11 ) چگونه A . . . U كجا H - - كه A . . . U كه هرگز R - -