تمهيدات ( فارسى ) — الصفحة ٣١٣

تمهيد اصل عاشر ( اصل و حقيقت آسمان و زمين نور محمد ص و ابليس آمد )

باشد ، آن معبود او باشد ؛ و ترك معبود خود صورت نبندد . پس هرگز نه زاهد باشد و نه زهد .

( 411 ) دريغا ببين كه آن بزرگ ، نعت صوفى و مريد و زاهد چگونه كرده است ؛ گفت : زاهد در آن كوشد كه نخورد ، و مريد در آن كوشد كه چه خورد ، و صوفى در آن كوشد كه با كه خورد ، و محبّان خدا در آن كوشند كه ازو خورند بلكه با او خورند . پس چون زهد و زاهد هرگز نبوده باشد ، اين خبر از مصطفى بشنو چه معنى دارد : « الزّهد فى الدّنيا يريح البدن ، و الزهد فى الآخرة يريح القلب ، و الإقبال على اللّه يريح الرّوح » . اين زهد به زهّاد متفاوت شود .

( 412 ) اين زهد آن باشد كه مرد بمقامى رسد كه آن را مقام تصوّف خوانند كه شيخ با يزيد از آن نشان مىدهد : « إنّ اللّه صفىّ الصوفيّة عن صفاتهم ، فصافاهم ، فسمّوا صوفيّة » . مقام تصوّف ، اوّل زهد باشد و اعراض از جملهء موجودات ؛ پس صفات حقّ - تعالى - صوفى را از همه صفات ذميمه و بشريّت صفا دهد ، و زاهد و صوفى حقيقى شود ؛ آنگاه فقر روى نمايد كه « إذا تمّ الفقر فهو اللّه » . مگر آن بزرگ از اينجا كه او را پرسيدند كه صوفى كيست و كدامست ؟ گفت : « الصّوفىّ

( 1 ) باشد A . . . U است B - - ( 1 - 2 ) آن معبود . . . زهد BPU آن او . . . زهد AS آن . . . و ترك او خود . . . نبندد هرگز . . . زهد ماند HM آن . . . و ترك آن معبود . . . پس خود هرگز . . . زهد R - - ( 5 ) با كه AHMRS پاك BP پاكى U - - خدا A . . . U حق R - - ( 6 ) بلكه . . . خورند A . . . U - H - - هرگز . . . باشد AMRS صورت بندد و نبوده باشد پس B هرگز . . . است H هرگز نبود P هرگز نبوده U - - ( 8 - 9 ) اين . . . زهد APSU اين . . . مىشود اين زاهد B اينجا زهد بر زاهد متفاوت مىشود اما اين زهد H اين . . . زاهد MR - - ( 11 ) صوفيه A . . . U اصفياء H - - ( 12 ) صفات . . . بشريت A . . . U - H - -