تمهيدات ( فارسى ) — الصفحة ٢٨٢

تمهيد اصل عاشر ( اصل و حقيقت آسمان و زمين نور محمد ص و ابليس آمد )

از مراد خود برون آى و مراد دوست گير * كين چنين كس پيش محبوبان نجيب و عاقل است

ور نهاد تو همى محجوب ماند زين همه * خاك بادا بر سرت كين كار تو بس مشكلست

( 367 ) اگر كسى را اين مقام سزد از خواندگان ، آخر محجوبان را گفتن اين مقام رسد . شيخ ما مودود بسيار گفتى اين بيت را :

گر زاهد را جمال آن روى رسد * ما را بسر كوى يكى هوا رسد

اى دوست قدر آفتاب ، آفتاب داند « إنّما يعرف الفضل لأهل الفضل الفضلاء » . رخت سلطان هم اسبان سلطان كشند « لا يحمل عطايا الملوك إلّا مطايا الملوك » . اگر تازى نمىدانى چنين مىگويم :

روشن‌تر از آفتاب بايد رايى * تا بشناسد مزاج هر سودايى

اگر چنان كه گويى در آفتاب ، چيزى ديگر بجز آفتاب آفتابى ديگر كند ؟ نكند .

جاى آفتاب ، خود آفتاب گيرد . آن‌كس كه ذوق اين كلمات چشيده بود ، حزن

( 1 - 2 ) دوست . . . عاقل AMRSU دوست . . . نزد . . . محنت عاقل B يار . . . عاقل H دوست . . . محب و عاقل P - - ( 3 - 4 ) ور . . . كين AHMPSU در . . . چون B وز . . . محجوب ماند . . . كين R - - ( 5 ) اگر AMPSU اى دوست اگر BHR - - ( 5 - 6 ) سزد . . . بيت را AMS باشد خير است و الا محجوبان را طلب كردن اين مقام نرسد اين بيت بشنو B سزد آخر . . . را اين . . . بيت را H سزد آخر . . . بيت را PU سزد . . . مقام را سزد شيخ . . . بيت را R - - ( 7 ) كوى A . . . U كوى تو R - - ( 8 ) الفضلاء A . . . U الفضلاء اهل فضل را هم اهل فضل داند H - - ( 9 - 10 ) اگر . . . مىگويم AMPRSU اگر تو تازى ندانى . . . مىگويم B اگر مىگويد H - - ( 12 ) در . . . آفتابى AMPSU بجز . . . آفتابى B در آفتاب بجز آفتاب چيزى ديگر H در كمال آفتاب . . . آفتابى R - - ( 13 ) آفتاب . . . گيرد AHMPSU او هم جز آفتاب گيرد B آفتاب . . . نگيرد R - - بود A . . . U باشد H - -