تمهيدات ( فارسى ) — الصفحة ٢٧٠

تمهيد اصل عاشر ( اصل و حقيقت آسمان و زمين نور محمد ص و ابليس آمد )

دل مركب حقّ است كه درين زندانست * در عالم خاك مدّتى مهمانست

دل مرغ حقيقت است در عالم حقّ * نى خود بازست كه زينت سلطانست

دل زنده بجان و جان بود زنده بحقّ * گه جان در دل و گاه دل در جانست

از نور خدا روح فرا ديد آمد * پس « نور على نور » نه در قرآنست ؟

آن نور سيه ز كان قهر و خشمست * سرچشمهء كفر و مسكن شيطانست

اين سرّ حقيقتست كه شرحش دادم * در عالم شرع اين سخن پنهانست

مقصودش از ايجاد وجود كونين * يك چيز بود كه آن همى برهانست

در آينهء روح ببيند خود را * پس عاشق خود شود كه بىنقصانست

ما نيز درو همى ببينيم خود را * پس شاهد و مشهود همى يكسانست

پس عاشق و معشوق بهم بنشينند * زيرا كه همو جان و همين جانانست

پس عشق عبارت از لقاهست و كلام * پس اكل و شراب او ز ما خود آنست

پس روح بود باقى در عالم حىّ * چه جاى چنين سخن كه صد چندانست

( 354 ) اين خود رفت امّا اى عزيز چون خواهند كه مرد را به خود راه دهند

( 1 ) حق AHPS جان BR - - مهمانست AHPRS پنهانست B - - ( 2 ) دل . . . سلطانست AS - B دل . . . حق پرواز چنين باز بر سلطانست H دل . . . كه رتبت سلطانست P دل . . . نه خود مارست كه رتبت سلطانست R - - ( 3 ) و جان بود AHPS آمد و جان B باشد و جان R - - و گاه دل در AHPS بود و گاه دل در B و گاه دل اندر R - - ( 5 ) شيطانست AHPRS ايمانست B - - ( 7 ) وجود . . . آن ABPRS و وجود . . . او H - - ( 9 ) ما . . . خود را APRS من نيز . . . ببينم خود را B ما نيز همه دو چو خويشتن را بينيم H - - ( 10 ) همو . . . و همين AS همو . . . همو B هم او . . . و هم اين HPR - - جانانست B جانست AHPRS - - ( 11 ) هست I است ABHPRS - - او ز ما ABHPRS ما از او C ما و او I - - ( 12 ) چنين سخن ABPRS سخن بود H - - ( 1 - 13 ) ABHPRS - MU - -