تمهيدات ( فارسى ) — الصفحة ٢٦١

تمهيد اصل عاشر ( اصل و حقيقت آسمان و زمين نور محمد ص و ابليس آمد )

در عين آتش سوخته گردد ، و يكى شود . پس در اين مقام نار ، نور شود ؛ و « نور على نور » گردد . دريغا شيخ ما يك روز بعبارتى ديگر گفت : « وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ ناضِرَةٌ إِلى رَبِّها ناظِرَةٌ » مىگويد : « نور على نور » قلب سالك را طهارت و سپيدى دهد . پس اين بياض وجه و شعاع مصباح دو حجاب گردند ميان بنده و خداى - تعالى - ، چون آتش « وَ لَوْ لَمْ تَمْسَسْهُ نارٌ » روى بسالك آرد ، اين حجاب نيز برداشته شود .

اگر مصباح و نور او معشوق شده باشد در اين حالت پروانه معشوق نور شود . دريغا از دست امير القلوب ابو الحسن نورى - رضى اللّه عنه - كه گفت : هر كه خدا را دوست دارد ، خدا عيش و غذاى او باشد ؛ و هر كه خدا او را دوست دارد ، او عيش و مراد خداى - تعالى - باشد .

( 344 ) مگر كه اويس قرنى از اينجا گفت : « إذا تمّت العبوديّة للعبد يكون عيشه كعيش اللّه تعالى » . دريغا هرگز دانسته‌اى كه عبوديّت چه باشد ؟ بزرگى را پرسيدند كه « ما العبوديّة » ؟ گفت : « إذا صرت حرّا فأنت عبد » گفت : اى سالك اگر آزاد نشوى بنده نباشى . چه دانى كه اين آزادى چيست ! اين حرّيّت ، لطيفه‌اى ميدان در صندوق عبوديّت تعبيه كرده در عالمى كه او را انسان خوانند ، و انسانيّت خوانند .

( 12 - 2 ) سورهء 24 ( النور ) آيهء 35 م - - ( 1 ) نور ABHMRS - PU - - ( 2 ) گردد A . . . U شود R - - ما A . . . U با بكر B - - ( 2 - 3 ) سورهء 75 ( القيامة ) آيهء 22 ك - - ( 5 ) سورهء 24 ( النور ) آيهء 35 م - - آرد BMPRU نهد AS نمايد H - - ( 6 ) شده A . . . U با بنده H - - ( 10 - 11 ) از . . . باشد AHMRS از . . . خدا عيش او شود و عذاب او باشد و هر . . . باشد B - P - - ( 11 ) بزرگى را A . . . S از شيخ ابو الحسن خرقانى B - - ( 12 ) حرا . . . عبد AHMS عبدا . . . حر BPR - - ( 13 ) اگر . . . نباشى AMRS چون بندى شدى آزاد گشته B اگر . . . شوى بنده باشى H چون بنده شوى آزاد گشته باشى P - - حريت BHMPR حريف AS - - ميدان A . . . S دان M - - ( 6 - 14 ) A . . . S - U - -