تمهيدات ( فارسى ) — الصفحة ٢٥٨

تمهيد اصل عاشر ( اصل و حقيقت آسمان و زمين نور محمد ص و ابليس آمد )

« لفظة اللّه عبارة عن بيان وجوده ، و نور السّماوات و الأرض عبارة عن بيان نور وجود لوازمه » .

( 340 ) حاصل اين سخن ، آن باشد كه اللّه ، جوهر باشد ؛ و نور ، عرض ؛ و جوهر هرگز بىعرض نبود ، و نباشد . پس اين سماوات و ارض ، خود برمز گفته‌ام كه دو نور او باشد كه اصل آسمان و زمين ؛ و حقيقت ايشان ، اين دو نور است :

يكى نور محمّد ، و يكى نور ابليس ؛ و شرح اين سماوات و ارض خود گفته شود ؛ به جايگاها بازياب . پس اين نور كه عرض جوهر الهيّت است چيست ، و كدام است ؟

ان‌شاءالله برمز يگان يگان گفته شود ؛ امّا مگر اين بيت‌ها از خواجه احمد حمويه نشنيده‌اى ؟ اكنون گوش‌دار :

آن گوهر اصل را ، عرض خود دل ماست * آن دل كه برون ز كون و كان منزل ماست

اين طرفه تراست كين سخن مشكل ماست * پيش از كن و كان چه بود آن حاصل ماست

( 341 ) امّا از نوعى و عبارتى ديگر كه در توان يافت آنست كه شيخ ما گفت :

« اللَّهُ نُورُ السَّماواتِ » يعنى « نور وجهه نور السّماوات و الأرض » . هرگز ندانسته

( 1 ) وجوده و HR وجود ABPSU - - ( 1 - 3 ) « لفظة . . . جوهر باشد A . . . U - M - - ( 5 ) دو . . . دو BR در . . . ايشان آن AS دو نورها شايد كه . . . ايشان آن H در . . . دو MPU - - ( 7 ) به جايگاها باز AMS در مواضع مختلف باز BHPRU - - عرض جوهر M عرض A . . . U - - ( 8 ) ان‌شاءالله MHR - ABPSU - - حمويه HPRU مكويان AS حمويى BM - - ( 10 ) اصل را BHPRU اصل AMS - - دل BHR - AMPSU - - ( 12 ) تراست كين A . . . U نگر اين I - - ( 13 ) كن و كان HM كن فكان ABRS كان و كن PU - - ( 14 ) از . . . و عباراتى BHPRU نوع و حكاياتى M از نوعى AS - -