تمهيدات ( فارسى ) — الصفحة ٢٤٦

تمهيد اصل تاسع ( بيان حقيقت ايمان و كفر )

خلعت شود ، چندانى شكر بر خود واجب بيند كه خود را قاصر داند از شكر اين نعمت . « وَ إِنْ تَعُدُّوا نِعْمَةَ اللَّهِ لا تُحْصُوها » شرح اين شكر مىكند كه چون خود را محو بيند ، در ميان « الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي لَهُ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ » ندا در دهند از عالم الهيّت كه ما خود ، بنيابت تو از تو شكر خود كنيم ، و شكر خود را بجاى شكر تو محسوب داريم . مگر از نامهاى او يكى « شكور » و يكى « حميد » نخوانده‌اى ؟

يعنى « حمد نفسه بنفسه » « شكور » او است كه ترا شكر كند بنيابت تو . دريغا مگر آن بزرگ از اينجا گفت كه « شكرت الرّب بالرّب » ! و تو قدر اين كلمه چه دانى ! قدر اين كلمه كسى داند كه « عرفت ربّى بربّى » او را روى نموده باشد . از عالم غيب ، با دوستى از دوستان خود گفتند : از تو به حقيقت شاكر اوست ، پس « شكر الرّب نفسه بنفسه فهو الشّكور » .

( 323 ) اين ، شكر روح باشد ؛ شكر قالب را عبارت اين باشد كه مصطفى - صلعم - مىگويد : « إذا قال العبد الحمد للّه ملأ نوره الأرض ، و إذا قالها ثانيا ملأ نوره السماوات و الأرض ، و إذا قالها ثالثا ملأ نوره ما بين السّماء و الأرض » . از شكر زبان و قالب ، آسمان و زمين پر از نور شود . اين شكر نعمت « خَلَقَ لَكُمْ

( 14 - 1 ) بيناى . . . چندانى APRS بيناى اين مقام شود چندانى B بدين مقام رسد بيناى اين مقام شود H - - ( 1 ) داند BPR بيند AHS - - ( 2 ) سورهء 14 ( ابراهيم ) آيهء 34 ك - - ( 3 ) سورهء 34 ( سبأ ) آيهء 1 ك - - دهند از AHRS در دهد از B در دهند اما از P - - ( 4 ) كنيم ABPRS مىكنيم H - - ( 5 ) شكور APRS شكورست BH - - ( 5 - 6 ) و يكى . . . تو AS و يكى . . . شكور است . . . بنيابت بود B كه ترا شكر كند H و يكى . . . شكور است . . . تو PR - - ( 8 - 9 ) باشد . . . تو P باشد در عالم . . . از آن خود . . . تو AS يعنى شكر و صبر كردن به خدا توان كرد در عالم . . . تو B باشد در عالم غيب H باشد در . . . گفت از تو R - - ( 11 ) اين باشد ABPRS اينست H - - ( 12 ) قالها AHPRS قال B - - ( 14 ) و قالب او AS و قالب BHR باشد و قالب P - - زمين AHPRS - B - - شود ABPS مىشود HR - - اين B ازين APS اين همه HR - - ( 1 - 14 ) ABHPRS - MU - -