تمهيدات ( فارسى ) — الصفحة ٢٣٧

تمهيد اصل تاسع ( بيان حقيقت ايمان و كفر )

كرده‌ام به گفتن ؛ هنوز خود نگفته‌ام زيرا كه سودا مرا چنين بى خود و شيفته مىگرداند كه نمىدانم كه چه مىگويم ! مرا از سر سخن يك‌بارگى مىبرد ، و به عاقبت هنوز من قايم‌تر مىآيم ؛ او با من كشتى مىگيرد تا خود كدام از ما دو افتاده شود ؛ امّا اين همه دانم كه من افتاده شوم كه چون من بسيار افتاده‌اند ! سودايى و عاشقى نماند ، سودا و عشق باقى باشد . اكنون گوش‌دار اين بيتها ، و بجان بشنو كه بسيار فتوح از آن يا بى :

كى بود جانا كه آتش اندرين عالم زنيم * ملّت كفر و مسلمانى بهم درهم زنيم

و آنگهى از جنّت و فردوس و دوزخ بگذريم * خيمهء جان را برون از كون و كان محكم زنيم

پس نشينيم با تو و با تو همى شربت خوريم * كم زنى را پيشه سازيم كم زنى و كم زنيم

پس دل و جان را فداى روى و حسن تو كنيم * وين غمان عشق را از بىغمى بر غم زنيم

وز وجود وصل تو ما فرد و يكتايى شويم * پاى همّت بر دو عالم نيز و بر آدم زنيم

( 1 ) خود ABHPS - R - - ( 2 ) مىگرداند AHPRS مىدارد B - - يك‌بارگى AHRS به كلى BP - - ( 3 ) كدام از ما دو ABS از ما دو كدام HPR - - ( 4 ) اين APS با اين BHR - - همه ABPRS همه مى H - - ( 5 ) نماند AHRS او نماند B بمانده‌اند P - - سودا و عشق ARS سوداى عشق BH سوداى او P - - ( 5 - 6 ) بسيار فتوح ABHPS فرح R - - ( 7 ) آتش اندرين HR آتش ما درين AS ما آتش درين B آتش مر درين P - - ( 8 ) بهم درهم APS همه بر هم BH همه درهم R - - ( 10 ) كون و كان ABHPS كن و كان R - - ( 13 ) روى و حسن AHPS حسن روى BR - - ( 1 - 16 ) ABHPRS - MU - -