تمهيدات ( فارسى ) — الصفحة ٢٢٩

تمهيد اصل تاسع ( بيان حقيقت ايمان و كفر )

آن‌كس كه مرا خواهد گو : بى خود باش * اين ، درخور كس نيست مگر در خور من

( 297 ) اى دريغا گناه ابليس عشق او آمد با خدا ! و گناه مصطفى دانى كه چه آمد ؟ عشق خدا آمد با او : يعنى عاشق شدن ابليس خدا را ، گناه او آمد ؛ و عاشق شدن خدا پيغامبر را ، گناه او آمد كه « لِيَغْفِرَ لَكَ اللَّهُ ما تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ وَ ما تَأَخَّرَ » اين سخن را نشان شده است . جهانى بايد تا ذرّه‌اى از اين ذنب و گناه ، او را نصيبى دهند كه عبارت از آن امانت آمد ، و بر آدم و آدم‌صفتان بخش كردند ؛ و با اين همه جز اين ، چه گفتند كه « ظَلُوماً جَهُولًا » . ذرّه‌اى از اين گناه جهانى را كفر آمد ؛ امّا همگى اين گناه بر روح مصطفى نهادند .

( 298 ) دريغا عذر اين گناه از براى او خود بخواست كه « لِيَغْفِرَ لَكَ اللَّهُ ما تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِكَ وَ ما تَأَخَّرَ » ! دريغا كه اگر ذرّه‌اى از اين گناه بر كونين و عالمين نهادندى ، همگى ايشان برقم فنا مخصوص شدندى ! مگر كه ابو بكر از اينجا گفت اى كاشكى من گناه و سهو محمّد بودمى ! دريغا اياز گفت : در خدمت سلطان هيچ

( 1 ) آن‌كس AHPRS هر كس B - - ( 2 ) مگر I و آن ABHPRS - - ( 3 ) اى دريغا AHPRS اى عزيز B - - گناه ابليس HPR گناه ابليس آن بود كه عاشق خدا B ذنب ابليس AS - - ( 3 - 4 ) و گناه . . . يعنى AHPRS اما ذنب ذات مصطفى از آن آمد كه خداى - تعالى - عاشق محمد آمد يعنى B - - ( 4 - 5 ) او . . . او AHPRS ابليس . . . مصطفى B - - ( 5 ) سورهء 48 ( الفتح ) آيهء 2 م - - ( 7 ) دهند BPR دهد AHS - - و بر AHPRS ذره‌اى ازين ذره به B - - ( 7 - 8 ) و با . . . گفتند AHRS احوال ايشان اين آمد B خلعت او اين آمد P - - ( 8 ) سورهء 33 ( الاحزاب ) آيهء 72 م - - ( 9 ) همگى AHRS جملهء BP - - ( 10 ) دريغا . . . بخواست AHPS عذر اين گناه خود به‌خودىخود بازخواست B دريغا . . . او خود ذنب بخواست R - - ( 10 - 11 ) ( 5 ) - - ( 11 ) دريغا AHPRS - B - - عالمين ABPRS عالميان H - - ( 13 ) كاشكى . . . سهو PR كاشكى من از . . . سهو AS كاچكى من . . . سهو B كاشكى من آن سهو و ذنب H - - ( 1 - 13 ) ABHPRS - MU - -