تمهيدات ( فارسى ) — الصفحة ٢٢٤

تمهيد اصل تاسع ( بيان حقيقت ايمان و كفر )

( 289 ) اين جوانمرد ، ابليس ، مىگويد : اگر ديگران از سيلى مىگريزند ، ما آن را بر گردن خود گيريم :

از عشق تو اى صنم غمم بر غم باد * سوداى توأم مقيم دم بر دم باد

با آتش عشق تو دلم محكم باد * عشقى كه نه اصليست اصلش كم باد

گفت : ما را چون معشوق اهل يادگار خود كرد ، اگر گليم ، سياه بود و اگر سفيد هر دو يكى باشد ؛ و هر كه اين فرق داند ، در عشق هنوز خام است . از دست دوست ، چه عسل چه زهر ، چه شكر چه حنظل ، چه لطف چه قهر . آن‌كس كه عاشق لطف بود يا عاشق قهر ، او عاشق خود باشد نه عاشق معشوق . دريغا چون سلطان ، قبا و كلاه خاصّ ، كسى را دهد اين بس باشد ؛ باقى در حساب عاشقان نيست . دريغا با او گفتند كه گليم سياه لعنتى ، چرا از دوش نيندازى ؟ گفت :

مى نفروشم گليم و مى نفروشم * گر بفروشم برهنه ماند دوشم

( 1 - 2 ) اين . . . گيريم P اين . . . مىگريزند بر ما نه كه خود ما آن برگيريم AS ابليس گفت : الهى اگر ديگران و طفلان از سيلى تو مىگريزند من نه كه آن را از محبت بر گيرم و دايم اين بيتها مىگويم B ما نه كه ما خود آن را برگيريم H اين . . . مىگريزند بر ما زن كه خود برگيريم R - - ( 3 ) دم‌بردم AS دم‌دردم BH و دردم مم P هم دردم R - - ( 4 ) تو . . . اصلش AS اين دلم . . . نه قاتلست وصلش B اين . . . نه قاتلست اصلش HPR - - ( 5 ) معشوق ABHPS عشق R - - ( 5 - 6 ) اگر . . . هر AHRS اگر ما را گليمى سياه داد و اگر سفيد نزد عاشق همه B گليم سياه و سفيد هر P - - ( 6 ) دو يكى باشد HR دو يكى AS دو يكسان باشد B دو يكى بود P - - داند ABHPS كند و بلا و ملامت و لطف و عنايت دو حال شناسد R - - خام است ABHPS خامست و از عشق هيچ خبر ندارد R - - از دست R و قلبتان از دست APS از BH - - ( 7 ) آن‌كس كه ABHPS آنكه R - - ( 8 ) بود . . . باشد AHPRS باشد و عاشق قهر نباشد او هنوز عاشق خود باشد و خودپرست باشد B - - ( 9 ) خاص ABPRS خاص خود H - - ( 10 ) لعنتى ABPS لعنت H لعبتى R - - ( 1 - 11 ) ABHPRS - MU - -