تمهيدات ( فارسى ) — الصفحة ٢٢٣

تمهيد اصل تاسع ( بيان حقيقت ايمان و كفر )

كرده‌ايم ؛ ازو بلا و از ما رضا ، ازو قهر و از ما مهر . مگر كه اين ابيات از ايشان نشنيده‌اى بجواب :

معشوق بلاجوى ستمگر دارم * وز آب دو ديده آستين تر دارم

جانم برد اين هوس كه در سر دارم * من عاقبت كار خود از بر دارم

( 287 ) زهى عشق كه گفت : ما درد ابدى را اختيار كرديم ، و رحمت و لطف را نصيب ديگران كرديم ! هر روز صد هزار درد پياپى ، آن مهجور نوش مىكند ؛ و اين بانگ مىدارد :

عاشقان را جام مى با خمّ مى همسنگ ده * هر كسى را در نوا و در خور فرهنگ ده

زهى جوانمرد !

( 288 ) دريغا مگر منصور حلّاج از اينجا گفت : « ما صحّت الفتوّة إلّا لأحمد و إبليس » ! دريغا چه مىشنوى ؟ گفت : جوانمردى ، دو كس را مسلّم بود : احمد را و ابليس را . جوانمرد و مرد رسيده ، اين دو آمدند ؛ ديگران ، خود جز اطفال راه نيامدند .

( 2 ) بجواب APSU - BHR - - ( 3 ) جوى ABHPSU خوى R - - ( 5 ) گفت . . . كرديم APRS گفت ما درد ازل و ابد اختيار كرديم B گفتند ما ازو درد اختيار كرده‌ايم H - - ( 6 ) كرديم ABPRS كرد H - - ( 8 ) با ABPRS يا H - - ( 9 ) كسى را . . . خور ABHPS كسى را در نواز و در خور I يكى . . . خورش R - - ( 10 ) زهى جوانمرد BHPR - AS - - ( 11 ) دريغا مگر AHPRS مگر قطب العارفين حسين B - - الفتوة ABHPS الفتوة لاحد R - - ( 12 ) دريغا چه مىشنوى AHPRS - B - - بود AHPRS آمد B - - ( 13 ) جوانمرد . . . جز AS جوانمرد و مرد رسيد . . . ديگران جز B جوانمرد . . . آمده‌اند H جوانمرد و مرد بالغ و رسيده بكمال ، اين دو نادرهء وجود آمدند ديگران جز P چون هر دو رسيده اين دو كس آمدند . . . جز R - - ( 5 - 14 ) ABHPRS - U - - ( 1 - 14 ) ABHPRS - M - -