تمهيدات ( فارسى ) — الصفحة ٢١٧

تمهيد اصل تاسع ( بيان حقيقت ايمان و كفر )

« لو أراد اللّه أن يغفر للعباد لما خلق إبليس » اگر خواستى كه بندگان او جمله مقرّب باشند ابليس را واسطه و حجاب در ميان نياوردى .

( 278 ) دريغا ! بجان مصطفى اى شنوندهء اين كلمات كه خلق پنداشته‌اند كه انعام و محبّت او با خلق از براى خلق است ! نه ، از براى خلق نيست بلكه از براى خود مىكند كه عاشق ، چون عطايى دهد به معشوقى و با وى لطفى كند ، آن لطف نه بمعشوق مىكند كه آن با عشق خود مىكند . دريغا از دست اين كلمه ! تو پندارى كه محبّت خدا با مصطفى از براى مصطفى است ؟ اين محبّت با او از بهر خود است .

از آن بزرگ نشنيده‌اى كه گفت : خدا را چندان از عشق خود افتاده است كه پرواى هيچ‌كس ندارد ، و به هيچ‌كس او را التفات نيست ، و خلق پنداشته‌اند كه او عاشق ايشانست ! اگر خواهى از شيخ شبلى بشنو كه وقتى در مناجات گفت : « بار خدايا كرا بودى ؟ گفت : هيچ‌كس را . گفت : كه رايى ؟ گفت : هيچ‌كس را . گفت :

كرا خواهى ؟ گفت : هيچ كس را . او را غشى و بيهوشى پيدا آمد ، و اين بيتها در اين معنى با او مىگفت :

( 1 ) مقرب AHPSU مغفور BR - - ( 2 ) حجاب AHPSU حاجب B حاجت R - - در ميان ABPRSU راه H - - ( 3 ) مصطفى AS مصطفى عربى BHRU مصطفى عزيز P - - اين . . . اند APSU پنداشته است BHR - - ( 4 ) با خلق ABPRSU با حق H - - براى AHPSU بهر BR - - ( 5 ) به معشوقى APRSU معشوق را B بمعشوق H - - ( 6 ) كه آن AHPSU بلكه BR - - عشق ABPRSU - H - - دريغا AHPRSU آه B - - ( 7 ) مصطفى است AHPRSU محمد بود B - - محبت . . . است H محبت با او خود از . . . است AS لطف از بهر خود با محمد داشت BR محبت او با او از . . . است PU - - ( 8 ) آن . . . نشنيده‌اى AHPRSU شبلى بشنو B - - ( 9 ) او را BHPRU خود او را AS - - پنداشته‌اند AHPRSU پندارند B - - ( 10 ) از . . . گفت BHPU از . . . گفتم AS - R - - ( 11 ) بودى AHPSU بوده‌اى BR - - ( 11 - 12 ) گفت كرا . . . كس را ABPRSU - H - - ( 12 ) آمد AHPSU شد BR - - ( 13 ) او AHPRSU وى B - - ( 1 - 13 ) A . . . U - M - -