تمهيدات ( فارسى ) — الصفحة ١٨٩

تمهيد اصل ثامن ( اسرار قرآن و حكمت خلقت انسان )

« إِنْ هِيَ إِلَّا فِتْنَتُكَ تُضِلُّ بِها مَنْ تَشاءُ وَ تَهْدِي مَنْ تَشاءُ » . دريغا گناه ، خود همه ازوست كسى را چه گناه باشد ؟ ! مگر اين بيتها نشنيده‌اى ؟

همه رنج من از بلغاريانست * كه مادامم همى بايد كشيدن

گنه بلغاريان را نيز هم نيست * بگويم گر تو بتوانى شنيدن

خدايا اين بلا و فتنه از تست * و ليكن كس نمىيارد خجيدن

همىآرند تركان را ز بلغار * ز بهر پردهء مردم دريدن

لب و دندان آن تركان چون ماه * بدين خوبى نبايست آفريدن

كه از خوبى لب و دندان ايشان * بدندان لب همى بايد گزيدن

( 247 ) خلق را هدايت با حمد حوالت كنند ، و ضلالت با ابليس . پس چرا در حقّ ابو طالب عمّ او با او خطاب كنند كه « إِنَّكَ لا تَهْدِي مَنْ أَحْبَبْتَ وَ لكِنَّ اللَّهَ يَهْدِي مَنْ يَشاءُ » ؟ اى عزيز هرچه در ملك و ملكوتست ، هر يكى مسخّر كارى معيّن است ؛ امّا آدمى مسخّر يك كار معيّن نيست بلكه مسخّر مختاريست : چنان كه

( 1 ) سورهء 7 ( الاعراف ) آيهء 155 ك - - ( 1 - 2 ) دريغا . . . بيتها AS اين احوالها خود همه از حق تعالى است « وَ اللَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ » بر همين معنى باشد B گناه . . . همه از او راست . . . بيت H دريغا . . . همه از او راست . . . بيت PRU - - ( 3 ) رنج من BR رنج ما APSU جور من H - - مادامم A . . . U ناكامم I - - ( 4 ) بتوانى ABPRSU بتوان H - - ( 5 ) خدا . . . خجيدن ABHPRS جهيدن I - U - - ( 6 ) همى . . . دريدن APRS - BHU - - تركان I خلقان A . . . U - - ( 7 ) آن . . . نبايست AS اين . . . چه بايست BHPRU - - ( 7 - 8 ) لب . . . گزيدن APRS - BHU - - ( 9 ) خلق را هدايت ABHPSU خلق هدايت را R - - ( 10 ) عم . . . كنند AHPRSU كه عم مصطفى است اين خطاب آمد B - - ( 10 - 11 ) سورهء 28 ( القصص ) آيهء 56 ك - - ( 11 ) اى . . . مسخر APRSU هرچه . . . ملكوتست مسخر يك B اى . . . ملكوتست مسخر H - - ( 12 ) آدمى . . . مختاريست AHPRSU آدمى هيچ يك . . . مسخرى مختار است B - - ( 1 - 12 ) A . . . U - M - -