تمهيدات ( فارسى ) — الصفحة ١٦٣

تمهيد اصل سابع ( حقيقت روح و دل )

( 218 ) پوشيده نيست كه قالب از اين معنى معزول بود ؛ امّا بمجاز ، قالب را جان شايد خواند كه قالب در حكم جانست ، و عتاب و عقاب و عطا و جزا جمله با اوست .

از مصطفى - عليه السّلام - بشنو كه گفت : « يحشر النّاس على نيّاتهم » ؛ و جاى ديگر گفت : « وَ حُصِّلَ ما فِي الصُّدُورِ » ؛ و جاى ديگر گفت : « يَوْمَ تُبْلَى السَّرائِرُ » . اگر سوارى آيد روا بود كه گويند : اسبى مىآيد ؛ و روا بود كه گويند : مردى مىآيد بمجاز ؛ و روا بود كه گويند : سوارى مىآيد امّا اين ، حقيقت بود نه مجاز . از مصطفى بشنو كه گفت : « إنّ فى جوف ابن آدم لمضغة إذا صلحت صلح الجسد كلّه و إذا فسدت فسد الجسد كلّه » .

( 219 ) اگر خواهى تمام‌تر ، بشنو : نظر حقّ - تعالى - و محبّت او هرگز بر قالب نيايد و نيفتد بلكه بر جان و دل افتد كه « إنّ اللّه لا ينظر الى صوركم و لا إلى أعمالكم و لكن ينظر الى قلوبكم » . دل بنيابت خدا مدّتى نظر مجازى با قالب

( 1 ) كه قالب . . . بود HR كه قالب . . . معذول بود AMPSU و ازين . . . نبود B - - بمجاز BHR مجازى AMPSU - - ( 2 ) خواند كه AMPRSU خواند از آنكه B خوانند H - - جمله با اوست AHMPSU با اوست كه ليس على الخراب خراج B با اوست R - - ( 3 ) يحشر . . . ديگر AMPSU - B يحشر . . . نياتهم يوم القيامة و جاى ديگر HR - - ( 4 ) سورهء 100 ( العاديات ) آيهء 10 ك - - و حصل . . . گفت BMPRU - AHS - - سورهء 86 ( الطارق ) آيهء 9 ك - - ( 5 - 6 ) سوارى . . . بمجاز U سوارى آيد با اسب گويند سوار آمده است اسب را به سوار باز خوانند AHMPS مردى بر اسب نشيند چون او را بيند گويند كه سوار آمد و مرد را به اسب اسب واخوانند اما مرد اسب نباشد و اسب از آن مرد باشد اكنون قالب از روح باشد اما روح از قالب نباشد B سوارى آيد روا بود كه مىگويند مردى مىآيد و روا بود كه مىگويند سوارى مىآيد اما اين . . . مجاز اسب را به سوار خواندن R - - ( 6 - 7 ) از . . . گفت B - R از مصطفى باز كه گفت AHMPSU - - ( 10 ) و نيفتد . . . افتد A . . . U نظر بر قالب نباشد الا هر ساعتى سيصد و شصت و چند بار نظر بر جان و دل كند B - - ( 11 ) قلوبكم AMPSU قلوبكم و احوالكم زهى حديث جامع و نافع B قلوبكم و نياتكم H قلوبكم و احوالكم R - - دل . . . نظر ABMRSU مدتى به نيت خدا نظر H دل . . . خدا نظر P - -