تمهيدات ( فارسى ) — الصفحة ١٥٧

تمهيد اصل سابع ( حقيقت روح و دل )

گر عشق همى مونس و هم‌خانهء ماست * غمها همه يك جرعهء پيمانهء ماست

از عقل فرا گذر كه در عالم عشق * او نيز غلام دل ديوانهء ماست

( 211 ) قلم اللّه خود با لوح دل تو بگويد آنچه گفتنى باشد ، و دل تو خود با تو بگويد آنچه باشد . اين جمله آنگاه باشد كه تو خادم و مريد دل باشى . چون دل ، پير باشد . و تو مريد ، دل مخدوم باشد و تو خادم ، و دل آمر باشد و تو مأمور ؛ آنگاه كه اين همه اهليّت در تو پديد آيد دل ترا قبول كند ، و ترا تربيت كند تا كار تو به جايى رسد كه جزا و مزد خدمت تو هر روز به تو رساند ، و تو با خود اين بيتها مىگويى :

بستم كمر عشق بنام دل خويش * بردم بر دلبرم پيام دل خويش

حاصل كردم مراد و كام دل خويش * اى من ز ميان جان غلام دل خويش

( 212 ) باش تا بدانى كه جان را بقالب چه نسبت است : درونست يا بيرون .

( 3 ) فرا A . . . U فرو R - - ( 6 ) آنچه ABHRSU اين كه M آن كه P - - اين جمله آنگاه A . . . U و اين چيز كى B - - ( 7 ) پير باشد . . . مأمور ARSU پير باشد و تو مريد باشى لاجرم هرآينه پير تو و مريد تو و خادم تو و مخدوم تو و آمر تو و مأمور تو B پير شد . . . مأمور H پير باشد . . . پير مخدوم . . . مأمور M پير باشد . . . مريد و نيز باشد P - - ( 8 ) اين BHPRU - AMS - - كند تا ABHPSU دهد با M دهد تا R - - ( 8 - 9 ) كار . . . جزا و A . . . U كارى تو به جايى رساند كه B - - ( 12 ) مراد و A . . . U من ازو P - - ( 14 ) بقالب AMPRSU با قالب BH - - ( 14 - 1 ) درونست . . . روح AMPRSU دريغا جان B درونست يا بيرون سپس بدانى كه خدا را با عالم چه نسبتست درونست يا بيرون دريغا روح H - -