تمهيدات ( فارسى ) — الصفحة ١٥١

تمهيد اصل سابع ( حقيقت روح و دل )

فكان » گفت : اى فريشتگان ! آن كس كه او را بيد قدرت خويش پديد كرده باشم چنان نباشد كه آن‌كس كه گفته باشم : وجود او را كه بباش آنگاه بباشد يعنى كه « خلقت بيدى » مخلوقات « بيد اللّه » چنان نباشد كه مخلوق « فعل اللّه و صنع اللّه » .

( 204 ) دانم كه ترا در خاطر آيد كه « إنّ اللّه - تعالى - خلق الأرواح قبل الأجسام بألفى ألف سنة » . نزديك محقّقان ، اين خلق و خلقيّت روح عبارت از اظهار و عرض آمد مر صفت فطرت و ارادت را به صفت قدرت و خلقت ، و « ألفى ألف سنة » هر سالى خود دانى كه چند باشد ؟ روزى هزار سال باشد ! بكنه « ألفى ألف سنة » كه رسد ؟ ! آنگاه او را در عالم تقدير كميّت و كيفيّت آورد . آسمان كجا بود ؟ و زمين خود نبود ، و روز و شب خود كجا باشد ؟ كه « ألفى ألف سنة » خود پديد باشد ! جان را چنان مپندار كه مخلوقات ديگر ؛ جان عزّتى و لطافتى ديگر دارد . مگر كه

( 1 ) فكان A . . . U فيكون از خداى - تعالى - وحى آمد به ايشان B - - ( 1 - 2 ) خويش . . . يعنى كه AMPSU پديد . . . آن‌كس كه گويم بباش آنكه بباش B پديد . . . آن‌كس كه گفتم بباش بباشد يعنى كه H خويش . . . گفته باشم او را كه نباش پس بباشد يعنى R - - ( 3 ) مخلوقات . . . و صنع اللّه AMPSU هان بشنو كه مخلوق فعل اللّه يا صنع اللّه باشند B مخلوقات يد اللّه . . . كه موجودات فعل . . . اللّه آمد H مخلوقات يد اللّه . . . كه مخلوقات . . . اللّه R - - ( 5 ) بألفى A . . . U بالف B - - خلقيت A . . . U خلقت H - - ( 6 ) و عرض . . . به صفت AMPRSU و عرض آمد براى صفت . . . و ارادت را و B جوهر و عرض . . . به صفت H - - ( 6 - 7 ) و خلقت . . . روزى AMPRSU اين الف الف سنة دانى كه چند سال باشد هر روزى B و خلقت . . . هر سال . . . روزى H - - ( 7 - 8 ) بكنه . . . رسد A . . . U به حساب الفى . . . كه تواند رسيد اى عزيز B - - ( 8 ) او را A . . . U او را پيدا گردد H - - كميت BHMR و كميت APSU - - آورد AMPRSU آرد B - H - - ( 8 - 9 ) بود . . . پديد باشد MR بود . . . نبودست . . . بديد باشد APSU كه باشد و زمين و روز و شب و اختلاف نباشد تو B بود . . . خود نبوده است . . . پديد باشد H - - ( 10 ) مخلوقات ديگر AMPRSU مخلوقاتى ديگر اى عزيز B چون مخلوقات ديگر باشد H - -