تمهيدات ( فارسى ) — الصفحة ١٤٨

تمهيد اصل سابع ( حقيقت روح و دل )

نيامد ، و دل مؤمن ما را قبول كرد ؛ نخست ما ، او را قبول كرده بوديم .

( 201 ) روزى يكى از مصطفى پرسيد كه « أين اللّه » ؟ گفت : « فى قلوب عباده » در دل بندگان خود بايد جست ؛ « وَ هُوَ مَعَكُمْ أَيْنَ ما كُنْتُمْ » اين معنى باشد . چون دل ترا حاصل آمد و دل را بازيافتى ، روح خود جمال عزّت با تو نمايد . دريغا اگر شريعت ، بند ديوانگى حقيقت آمده نيستى ، بگفتمى كه روح چيست ؛ أمّا غيرت الهى نمىگذارد كه گفته شود . عيسى - عليه السّلام - كمال و رفعت كه داشت از آن داشت كه او را خلعت روح القدس در پوشيده بودند ، و او را همه روح كرده « وَ أَيَّدْناهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ » . آدم و آدم صفتان كه كرامت كمال و فضيلت يافتند بر ديگران ، بروح يافتند كه « وَ أَيَّدَهُمْ بِرُوحٍ مِنْهُ » . و روح را از عالم خدا بقالب فرستادند كه

( 1 ) نيامد . . . مؤمن AMPRSU نيايد الاول مؤمن كه BH - - ما AMPRSU ما خود BH - - ( 2 ) يكى . . . گفت AMPRSU صحابى . . . رسول - عليه السلام - گفت B عبد اللّه بر عمر - رضى اللّه عنهما - از . . . گفت H - - ( 2 - 3 ) عباده . . . بايد AMRSU عباده المؤمنين خدا را در دل بندگان مؤمن بايد B عباده گفت در دل . . . بايد H عباده . . . بيايد P - - ( 3 ) سورهء 57 ( الحديد ) آيهء 4 م - - ( 4 ) آمد . . . عزت AMPSU شد و دل مؤمن . . . روح تو . . . عزت جل ذكره خود B آمد و دل . . . عزت H آيد . . . عزت R - - ( 5 ) شريعت بند A . . . U بند شريعت در H - - ديوانگى . . . غيرت MP ديوانگى حقيقت نبودى بگفتمى . . . غيرت AS ديوانگان حقيقت نيامدى بگفتمى . . . اما اى عزيز غيرت B ديوانگى . . . اما عزت H ديوانگى . . . آمده هستى بگفتمى . . . غيرت R ديوانگى . . . آمد نيستى . . . غيرت U - - ( 6 ) الهى نمىگذارد H الهيت نگذارد A . . . U - - شود A . . . U شود دانى كه كمال و رفعت عيسى ز چه بود B - - كمال و A . . . U كمال R - - ( 6 - 7 ) آن . . . او را A . . . U آن بود كه B - - ( 7 ) در . . . كرده M در . . . او را روح كرده APSU درو . . . بود و او همه روح كرده B درو . . . او را روح گردد كه H در . . . و او همه روح كرده R - - ( 7 - 8 ) سورهء 2 ( البقرة ) آيهء 87 م 253 م - - ( 8 ) و آدم BHM - APRSU - - كمال ABMPSU - HR - - ( 9 ) سورهء 15 ( الحجر ) آيهء 29 ك - -