تمهيدات ( فارسى ) — الصفحة ١٣٧
تمهيد اصل سادس ( حقيقت و حالات عشق )
كردهاى ؟ اگر خواهى بدانى در نقطهء « سُبْحانَ الَّذِي أَسْرى بِعَبْدِهِ لَيْلًا » ، عبوديّت خود درست كن تا اين خطاب با تو نيز باشد كه « يا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ ارْجِعِي إِلى رَبِّكِ راضِيَةً مَرْضِيَّةً فَادْخُلِي فِي عِبادِي وَ ادْخُلِي جَنَّتِي » گفت : در دل بندگان من درآى تا در بهشت من توانى آمدن . آن بزرگ را بين كه ازو پرسيدند : « ما فعل اللّه بك » ؟ گفت : « أدخلنى ربّى جنّة القدس يخاطبنى بذاته و يكاشفنى بصفاته » گفت : مرا در بهشت قدس خود آورد ، گاهى مكاشفهء صفات مىكنم ، گاهى مخاطبهء ذات مىيابم . « فِي عِيشَةٍ راضِيَةٍ فِي جَنَّةٍ عالِيَةٍ » اين مقام باشد . قُطُوفُها دانِيَةٌ » رزق باشد در اين بهشت . آخر دانى كه جز از رزق معده رزقهاى ديگر هست : رزق قلبست و رزق روحست ؛ رزق قالب همه كس را دهند كه « هو الّذى يرزقكم السّماء و الأرض » ، امّا رزق جان و دل هر كسى را ندهند « وَ مَنْ رَزَقْناهُ مِنَّا رِزْقاً حَسَناً » .
( 189 ) دريغا هر چند كه بيشتر مىنويسم بيشتر مىآيد ، و افزونتر مىآيد ! امّا اى دوست از سعادت ، محبّت خيزد و از محبّت ، رؤيت خيزد . ندانم كه هرگز از محبّت هيچ علامت ديدهاى ؟ علامت محبّت آن باشد كه ذكر محبوب بسيار كند كه « من أحبّ شيئا أكثر ذكره » . دريغا « وَ الَّذِينَ آمَنُوا أَشَدُّ حُبًّا لِلَّهِ »
( 1 ) سورهء 70 ( الاسراء ) آيهء 1 ك - - ( 2 - 3 ) سورهء 89 ( الفجر ) آيهء 27 ك - - ( 4 ) درآى HR دارى ABMPSU - - بين A . . . U - R - - ( 6 ) خود . . . مىكنم ABMPSU خود در . . . مىكنم H خود . . . صفات R - - ( 7 ) فى HMR اين فى ABPSU - - ( 8 ) در اين AHMRSU در BP - - از A . . . U - H - - ( 9 ) قلبست A . . . U قالب است M - - ( 9 - 10 ) سورهء 35 ( فاطر ) 3 ك - - ( 10 ) كسى را M كسى A . . . U - - ( 10 - 11 ) سورهء 16 ( النحل ) آيهء 75 ك - - ( 12 ) چند كه بيشتر A . . . U چندى كه M - - آيد BPU يابد AS نمايد H بايد RM - - ( 13 ) رؤيت خيزد A . . . U رؤيت پيدا آيد H - - ( 15 ) سورهء 2 ( البقرة ) آيهء 165 م - -