تمهيدات ( فارسى ) — الصفحة ١٢٩

تمهيد اصل سادس ( حقيقت و حالات عشق )

( 178 ) « تخلّقوا بأخلاق اللّه تعالى » در اين خلوت‌خانه حاصل آيد . دريغا اويس قرنى را بين كه « فَأَوْحى إِلى عَبْدِهِ ما أَوْحى » چه خبر مىدهد و چه مىگويد كه « اذا تمّت العبوديّة للعبد يكون عيشه كعيش اللّه تعالى » گفت : چون بندگى تمام شود ، عيش بنده همچون عيش معبود شود . دريغا هرچه او را باشد كه خداوند است ، از نصيب « تخلقوا » بنده را نيز باشد از صفات او ، چون سمع و بصر و قدرت و ارادت و حيوة و بقا و كلام ؛ از آن او قديم ، از جهت بنده باقى و دايم باشد .

( 179 ) دريغا از دست كلمهء ديگر كه ابو الحسن خرقانى گفته است ! چه گفت ؟

« فقال : أنا أقلّ من ربّى بسنتين » مىگويد : او از من به دو سال سبق برده است ، و از من به دو سال پيش افتاده است : يعنى كه من به دو سال ازو كمتر و كهتر باشم .

« وَ ذَكِّرْهُمْ بِأَيَّامِ اللَّهِ » اين سالها سالهاى خدا باشد . هر ساعتى روزى باشد . و هر روزى هزار سال باشد كه « إِنَّ يَوْماً عِنْدَ رَبِّكَ كَأَلْفِ سَنَةٍ مِمَّا تَعُدُّونَ » .

( 180 ) دريغا در اين مقام حسين منصور را نيز معذور بايد داشت چون كه گويد : « لا فرق بينى و بين ربّى إلّا به صفتان : صفت الذاتية و صفت القائميّة ، قيامنا به و ذواتنا منه » گفت : هيچ فرق نيست ميان من و ميان خداوند من مگر به دو صفت :

( 1 - 2 ) دريغا . . . ما اوحى HMPU - AS فأوحى . . . ما اوحى B از فاوحى . . . ما اوحى دانى R - - ( 2 ) و چه مى A . . . U - H - - ( 3 ) تمت . . . للعبد R اتم العبودية A . . . U - - بندگى AHMPSU بنده را بندگى BR - - ( 4 ) همچون . . . شود A . . . U عيش معبود باشد H - - ( 5 ) تحلفوا R تخلق A . . . U - - ( 6 ) آن او قديم M آن قديم APRSU خداى تعالى قديم و B او قديم و H - - ( 7 - 8 ) چه گفت . . . مىگويد A . . . U فقال . . . گفت H - - ( 8 ) سال A . . . U چيز B - - ( 10 ) سورهء 88 ( الغاشية ) آيهء 21 ك - - اين . . . باشد A . . . U اما اين . . . باشد كه H - - ( 11 ) سورهء 22 ( الحج ) آيهء 47 م A . . . U - R - - ( 12 - 13 ) بايد . . . گويد AMPRSU دار از اين كه گفت B بايد داشتن كه گويد H - -