تمهيدات ( فارسى ) — الصفحة ١١١

تمهيد اصل سادس ( حقيقت و حالات عشق )

و هر كسى خود لايق عشق نباشد ، و هر كه لايق عشق نباشد خداى را نشايد ؛ و هر كه عشق را نشايد ، خداى را نشايد . عشق با عاشق توان گفت ، و قدر عشق خود عاشق داند . فارغ از عشق جز افسانه نداند ، و او را نام عشق و دعوى عشق ، خود حرام باشد :

آن راه كه من آمدم كدامست اى جان * تا باز روم كه كار خامست اى جان

در هر نفسى هزار دامست اى جان * نامردان را عشق حرامست اى جان

( 158 ) « عليكم بدين العجائز » سخت خوب گفت كه اى عاجز كه تو سر و طاقت عشق ندارى ، ابلهى اختيار كن كه « أكثر أهل الجنّة البله و للمجالسة قوم آخرون » . هر كه بهشت جويد ، او را ابله مىخوانند . جهانى طالب بهشت شده‌اند ، و يكى طالب عشق نيامده ! از بهر آنكه بهشت ، نصيب نفس و دل باشد و عشق ، نصيب جان و حقيقت . هزار كس طالب مهره باشند و يكى طالب درّ و جوهر نباشد ، آن‌كس كه بمجاز قدم در عشق نهد ، چون به ميانهء عشق رسد گويد كه من مىدانستم كه قدم

( 1 ) نباشد . . . نشايد M نباشد خود را نشايد AS باشد . . . شايد BR بود . . . شايد H باشد خدا را شايد P - - ( 2 ) نشايد . . . نشايد BHMR شايد AS نشايد خود را نشايد P - - عشق با ABHMS سخن از عشق با H سخن عشق R - - ( 3 ) نام . . . باشد ABHMS نام عشق بودن و دعوى عشق كردن . . . بود PR - - ( 4 ) راه ABMPS ره HR - - ( 6 ) در هر . . . جان AMPRS نامردان را . . . در هر . . . اى جان BH - - ( 8 ) عاجز كه ABMPS عاجز HR - - ( 9 ) و طاقت عشق ABMS و سوداى HP و طاقت سوداى عشق R - - قوم A . . . S اقوام R - - ( 10 ) مى A . . . S - H - - جهانى ABHMS خلق PR - - ( 11 ) يكى A . . . S يكى كس P - - نيامده ABMPS نيامده‌اند HR - - ( 12 - 13 ) و يكى . . . عشق ABMS كه يكى . . . در گوهر . . . عشق H و يكى . . . نبود آن‌كس . . . در دايرهء عشق P و يكى . . . در دايرهء عشق R - - كه من A . . . S من R - - ( 1 - 13 ) و هر كسى . . . قدم A . . . S - U - -