تمهيدات ( فارسى ) — الصفحة ٩٨

تمهيد اصل سادس ( حقيقت و حالات عشق )

كار آن عشق دارد كه چون نام ليلى شنود ، گرفتار عشق ليلى شود . بمجرّد اسم عشق ، عاشق شدن كارى طرفه و اعجوبه باشد :

ناديده هر آن‌كسىكه نام تو شنيد * دل ، نامزد تو كرد و مهر تو گزيد

چون حسن و لطافت جمال تو بديد * جان بر سر دل نهاد و پيش تو كشيد

( 139 ) كار طالب آنست كه در خود جز عشق نطلبد . وجود عاشق از عشق است ؛ بىعشق چگونه زندگانى كند ؟ ! حيات از عشق مىشناس ، و ممات بىعشق مىياب :

روزى دو كه اندرين جهانم زنده * شرمم بادا اگر بجانم زنده

آن لحظه شوم زنده كه پيشت ميرم * و آن دم ميرم كه بىتو مانم زنده

( 140 ) سوداى عشق از زيركى جهان بهتر ارزد ، و ديوانگى عشق بر همه عقلها افزون آيد . هر كه عشق ندارد ، مجنون و بىحاصل است . هر كه عاشق نيست خودبين و پركين باشد ، و خودراى بود ؛ عاشقى بىخودى و بيراهى باشد .

( 1 - 2 ) به مجرد . . . باشد A . . . U نام آن‌كس عاشق نبود R - - ( 5 ) لطافت ABHPU ملاحت HR - - ( 7 - 9 ) وجود . . . ياب A . . . U و خود . . . دان R - - ( 10 - 13 ) روزى . . . زنده MPRU آن روز كه . . . زنده A - BH - - ( 14 ) از . . . ديوانگى R ورز كه از جهان بهتر و جنون AH مىورز كه بزرگى همه جهان بهتر و جنون B مختصر بزرگى اين جهان بيشتر ارزد و جنون MPU - - ( 15 ) عقلها . . . آيد BHMPU عقلهاى عالم ارزد AR - - ( 16 ) و پركين باشد AMPU - BHR - - ( 1 - 16 ) A . . . U - S - -