تمهيدات ( فارسى ) — الصفحة ١٨

تمهيد اصل اول ( فرق علم مكتسب با علم لدنى )

( 27 ) چون حال چنين آمد كه گفتم من نيز چنان كه آيد گويم ، و از آنچه دهند به من من نيز زبده بر خوان كتابت نهم ، و ترتيب نگاه نتوان داشت كه سالك رونده را اگر متلوّن بود و در تلوّن بماند متوقّف شود و ساكن گردد ، و سخن گفتن حجاب راه او باشد امّا اگر سخن گويد ، و اگر نه بر چه خطر باشد ! امّا ترتيب و نظم و عبارت در كسوتى زيباتر نتوان آوردن . اين هنوز نصيب خاصّ باشد « من عرف اللّه كلّ لسانه » همين معنى باشد . اين سخن هنوز تحقيق و حكمت نباشد . امّا خاصّ الخاصّ خود رسيده باشد و او را با خود ندهند ، و اگر دهند روزگار به حساب گذارند و خود به جايى باز نماند كه آنگاه از آن وصف كند . مقام بىنهايت دارد ، اگر دستورى يابد از خدا با اهلان ، سخنهاى چند از بهر اقتدا و اهتداى مريدان بگويد ، و ترتيب نگاه نتواند داشتن .

( 28 ) امّا اصل سخن سخت قوى و بر جاى باشد امّا هر كسى خود فهم نكند ، زيرا كه در كسوتى و عبارتى باشد كه عيان آن در عين هر كسى نيايد . درين مقام « من عرف اللّه طال لسانه » بود كه چون خود را غايب بينم آنچه گويم مرا خود اختيار نباشد ، آنچه بوقت اختيار دهند خود نوشته شود « وَ اللَّهُ غالِبٌ عَلى أَمْرِهِ » يعنى بر امر

( 1 ) چنين آمد AMRSU او چنين BH چنين P - - و از B - A . . . U - - ( 1 - 2 ) دهند . . . داشت BHMP دهد . . . نتوان نگاه A دهند من . . . داشت R دهند . . . نتوان نگاه داشت SU - - ( 3 ) تلون BHPR تلوين AMSU - - ( 3 - 4 ) گردد . . . باشد BHPRU ماند . . . شود AM ماند . . . باشد S - - ( 4 ) و اگر . . . چه BH اگرچه با AMPRSU - - ( 5 - 6 ) نصيب . . . هنوز A . . . U - B - - ( 6 ) تحقيق BHMPRU حقيقت AS - - نباشد BHPRU باشد نه حقيقت حكمت AS باشد M - - ( 6 - 7 ) خود . . . ندهند PRU رسيده خود باشد كه با خودش ندهند AS و رسيدهء خود آن كه اين سخن هنوز مرد را با خود ندهندش BH خود رسيده به خود باشد كه او را ندهند M - - ( 7 ) گذارند BHMRU گذارند AS گذرانند P - - ( 8 ) كند A . . . U كنند P - - ( 9 ) چند A . . . U خدا P - - بگويد . . . نتواند ABHMRS و ترتيب . . . نتوان PU - - ( 11 ) كسوتى و عبارتى A . . . U كسوت P - - عيان A . . . U عنان R - - هر كسى A . . . U - M - - ( 12 ) كه چون BHMPRU پس من نيز چون AS - - ( 13 ) سورهء 12 ( يوسف ) آيهء 21 ك - -