تمهيدات ( فارسى ) — الصفحة ١٦

تمهيد اصل اول ( فرق علم مكتسب با علم لدنى )

أمّا اين ساعت مدتى بود كه به نوشتن عزم نداشتم ، و تقصير مىبود و مىافتاد . و چنان قصد كه در اوقات ماضى مىبود به من اكنون نمىبود ، از بهر آنكه مدتى بود كه دل اين شيفته از زبان مىشنود ، كه زبان قايل بودى و دل مستمع . در آن وقت قصد و عزم نوشتن بسيارى مىافتاد ؛ اكنون مدتيست كه زبانم از دل مىشنود ، دل قايل است و زبان مستمع ؛ و اين بيچاره را اوقات و حالات بوالعجب روى مىنمايد ، مدتها و وقتها مىباشد .

( 24 ) أمّا سيّد را - صلوات اللّه و سلامه عليه - هر لحظه و هر لمحه خود هر دو حالت كه گفته شد بودى . « وَ ما يَنْطِقُ عَنِ الْهَوى إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْيٌ يُوحى » خبر ده اين معنيست . چون خواستى كه زبانش از دل شنود . گفتى : « أرحنا يا بلال » ما را از خودى خود ساعتى با حقيقت ده ؛ و چون خواستى كه دل مستمع زبان باشد ، گفتى :

« كلّمينى يا حميرا » اى عائشه مرا ساعتى از حقيقت با خود ده ، و مرا با خود آر ؛ تا جهانيان فايده يابند ، تا وى عبارت مىكند كه « بعثت لأتمّم مكارم الأخلاق » .

( 25 ) اين خود رفت ، مقصود آن آمد كه آنچه آن عزيز بزرگوار نكتهء چند

( 1 ) بود ABHMPS شد R - - مى ABHMRSU - P - - مىافتاد AMPRS - BHU - - ( 2 ) در اوقات ماضى ABRS در ما مضى HMPU - - به من اكنون R - A . . . U - - نمىبود AMPRSU اتفاق نمىافتاد BH - - مدتى بود كه HMPRSU - A آن مدت B - - ( 3 ) مىشنو BHM شنيدى APSU مىشنيد R - - قصد و BHMPRU - AS - - ( 4 ) مى ABHMPRS نمى U - - مدتيست HRS مدتى آمد BP مدتى AMU - - مىشنود MR شنيدى ABHPSU - - ( 5 ) اوقات . . . نمايد BU در مدتها و وقتها مىباشد AHS اوقات و حالات وى نمايد . . . مىباشد MPR - - ( 7 ) سيد را ABMPSU سيد كائنات HR - - ( 8 ) شد A . . . U شده H - - سورهء 53 ( النجم ) آيهء 3 ك - - ( 12 ) تا وى . . . كند HMR تا وى . . . عبارت كند APSU و اين عبارت مىفرمايد B - - ( 13 ) آن آمد AMS آنست BHPRU - - نكته . . . من AMR بسؤالها از من طلب كرد AS سؤال مىكند B مرا بسؤالها مىكشد PU - -