تمهيدات ( فارسى ) — الصفحة ٨

تمهيد اصل اول ( فرق علم مكتسب با علم لدنى )

يعنى خود را نزد وى چنان ديدم كه سبويى نزد دريايى عظيم . از دريا ، چه بر توان گرفت ؟ تا ساكن دريا نشوى ، هرچه يا بى قدرى و حدّى دارد ؛ ملّاح از دريا ، چه حدّ و وصف كند ، و چه بر گيرد ؟ ! زيرا كه هرچه بر گيرد باز بريزد كه مقام در بحر دارد ، اما برّ از بحر چه خبر دارد ؟ « ظهر الفساد فى البرّ و البحر » . هرچه آموختهء خلق باشد برّ و برى باشد ، و هرچه آموختهء خدا باشد كه « الرَّحْمنُ عَلَّمَ الْقُرْآنَ » بحر و بحرى باشد ، و بحر نهايت ندارد « وَ لا يُحِيطُونَ بِشَيْءٍ مِنْ عِلْمِهِ » .

( 12 ) چه مىشنوى اى عزيز ! شمه‌اى ازين حديث كه « المؤمن مرآة المؤمن » بدينجا لايق است . هر كه چيزى نداند و خواهد كه بداند او را دو راهست : يكى آن باشد كه با دل خود رجوع كند بتفكّر و تدبّر تا باشد كه بواسطهء دل خود خود را بدست آرد . مصطفى - عليه السلام - از اينجا گفت كه « استفت قلبك و إن أفتاك المفتون » گفت : هرچه پيش آيد ، بايد كه محل و مفتى آن صدق دل باشد .

اگر دل فتوى دهد امر خدا باشد مىكن ؛ و اگر فتوى ندهد ترك كن ، و اعراض پيش گير كه « إنّ للملك لمّة و للشيطان لمّة » . هرچه دل فتوى دهد خدايى باشد ، و هرچه رد كند شيطانى باشد ، و نصيب اين دو لمّه در همهء جسدها هست از اهل كفر

( 1 ) وى BHMPRU او AS - - ( 3 ) زيرا A . . . U كه او بريست زيرا R - - ( 4 ) بر BHMPRSU برى AU - - سورهء 30 ( الروم ) آيهء 41 ك - - ( 5 ) بر BHMPRU بر است AS - - و هر . . . كه R و آموختهء خدا كه A . . . U - - سورهء 55 ( الرحمن ) آيهء 1 م - - ( 6 ) سورهء 2 ( البقرة ) آيهء 255 م - - ( 8 ) هر A . . . U بهره آنست كه هر H - - ( 9 ) يكى . . . كه ABHMRS آنكه PU - - دل A . . . U آن دل P - - ( 10 ) خود را AMPSU - BHR - - ( 11 ) افتاك ( المفتون ) افتاك المفتيون H افتوك افتوك ABRSU افتوك افتك P - - محل . . . صدق AHRS محك و مفتى صدق آن BMPU - - ( 12 ) امر خدا A . . . U آن امر از خدا B - - فتوى ABHMRS - PU - - ( 13 ) لمة : خطوة او دنوّ - - دهد HMR كند ABPSU - -