تمهيدات ( فارسى ) — الصفحة ٣

تمهيد اصل اول ( فرق علم مكتسب با علم لدنى )

برخوان : « و قالوا أبشر يهدوننا فكفروا » تا وى بيان كرد كه « لست كأحدكم »

( 4 ) و حقيقت قرآن كه صفت مقدّس است ، مقرون و منوط دلهاى انبيا و اهل ولايت است كه حيوة اين فرقت بدان آمد . آن در كتاب نيست و هم در كتاب مىطلب .

« ما بين الدفتين كلام اللّه » هر دو طرف گرفته است . اما طالبان قرآن را در كتاب بديشان نموده‌اند كه « إنّ للقرآن ظهرا و بطنا و لبطنه بطنا الى سبعة أبطن » گفت . هر آيتى را از قرآن ظاهرى هست ، و پس از ظاهر باطنى تا هفت باطن .

گيرم كه تفسير ظاهر را كسى مدرك شود ، اما تفسيرهاى باطن را كه دانست و كه ديد ؟ و جاى ديگر گفت كه « انزل القرآن على سبعة أحرف كلها شاف كاف . » عروس جمال قرآن ، چون خود را باهل قرآن نمايد ، به هفت صورت اثر بينند و همه صورتها با شفاف تمام . مگر كه ازينجا گفت : « أهل القرآن أهل اللّه و خاصته » كه چون مقرى بكتاب « و عنده ام الكتاب » رسيد بمعانى قرآن برسد ، و جمال پرتو قرآن ، او را چنان از خود محو كند كه نه قرآن ماند و نه قارى و نه كتاب ، بلكه

( 1 ) سورهء 64 ( التغابن ) آيهء 6 م - - كرد BHMPRU فرمود AS - - ( 2 ) كه . . . مقرون BHU صفت مقدس كه مقرون AMRS كه . . . و مقرون P - - ( 3 ) فرقت A . . . U فرق R - - آن در A . . . S در U - - ( 4 ) طرف A . . . U طرف را R - - ABMPSU فروگرفته HR - - ( 5 ) بديشان BHMPRU به ايشان AS - - نموده A . . . U نمودند M - - سبعة BH تسعة AMPRSU - - ( 6 ) آيتى را BHMPR آيتى AS آيت را U - - هفت باطن BH بنه‌شود APRSU نه باطن شود M - - ( 8 ) ديد APU رسيد BHM ديد و كه شنيد و به كه رسيد R شنيد S - - قرآن كه بلفظ و معنى آن بىبدل است * بر هفت حروفش اين نزول ازل است امر است و دگر نهى و پس آنگه رجا است * پس وعد و وعيد و قصص و پس مثل است I - A . . . U - - ( 9 ) چون A . . . S - U - - بينند ABHPSU ببيند MR - - ( 10 ) شفاف B و A . . . U - - گفت M گفت كه A . . . U - - ( 11 ) سورهء 13 ( الرعد ) آيهء 39 م - - رسيد M رسد A . . . U - - بمعانى قرآن برسد A . . . U و معانى قرآن برو تجلى كند R - - ( 12 ) و جمال پرتو AMPSU پرتو جمال BHR - - نه . . . كتاب BHMPRU نه قرائت . . . كتابت AS - -