دانشنامه در علم پزشكى ( فارسى ) — الصفحة ٢٤

مختصّات دستورى و مختصّات لفظى ،

كردن « جمله اندام » به صورت « جملندام » و تلفّظ « دواء المشك » به صورت « دولمشك » .

و مشك طرامشيعت گرم باشد * و حيض آرد كه او هم نرم باشد

( 499 )

كه گرما بر تنش بر غلبه گيرد * و جمله اندام او گرما پذيرد

( 3380 )

دولمشك اندرو آميز هر روز * به دو ده تا مگر بينيش پيروز

( 1684 )

مختصّات دستورى و مختصّات لفظى ،

مختصّات دستورى و مختصّات لفظى ،

دانش‌نامه از نظر مختصّات دستورى و لفظى همانند متون نظم و نثر قرن چهارم هجرى است . اينك پاره‌اى از اختصاصات آن را ذكر مىكنيم :

1 - آوردن « يكى » بجاى « ياى وحده » :

يكى خايه بزن در روغن ورد * برو نه زود تا بنشاندش درد

( 1077 )

و رجوع كنيد به بيت‌هاى ( 2850 ) و ( 3789 ) ( 1145 ) .

2 - به كار بردن « ش » و « ت » فاعلى :

چو يك هفته ازين دارو بخوردش * سپرز و درد را دارو بكردش

( 2103 )

نبايد كردنت تركيب دارو * ازو بسيار عيب آيد ابر تو

( 592 )

و رجوع كند به بيت‌هاى ( 4466 ) و ( 599 ) و ( 3547 ) .

3 - استعمال « غمان » بجاى « غمها » و « اندوهان » بجاى « اندوهها » .

مساعد باشد او مر مردمان را * ندارد بيهده رنج و غمان را

( 278 )