دانشنامه در علم پزشكى ( فارسى ) — الصفحة ٢٣

مختصات شعرى :

بترسى از خداى كامكارا * ندارى اين بحشمت سست و خوارا

( 3742 )

دگر لختى ز معجون و گلابا * درو كن هر شبى هنگام خوابا

( 1087 )

و نيز رجوع كنيد به بيت 3763 « چهارا - بكارا » و بيت 3863 « بوى دارا - نكارا » و بيت 3875 « خيارا - كارا » .

5 - عيوب قافيه از قبيل اقوا و جز آن مانند قافيه كردن « مردم » با « كردم » و « مرد » با « كند » و « دارو » با « دو » و « خوه » با « به » و آوردن رديف بجاى قافيه مانند « استسقاى فزايد » با « غم فزايد » و « پيدا كنم من » با « بنمايمش من » و « درازان » با « اندر ايشان » .

و زشتى و درشتى دست مَردُمْ * بضدّ آنكه من زو وصف كَردَمْ

( 291 )

اگر سردى مزاج مَردْ باشد * قضيبش وقت حاجت كُنَدْ باشد

( 220 )

كنون در باب ديگر وصف دارو * ببايد گفت نام و طبع هر دو

( 485 )

و ما هودانه قى آرد اباخوه * و اسهال آرد و نقرس كند بِهْ

( 493 )

ازين هر حال استسقا فزايد * اگر چارش نسازى غم فزايد

( 2063 )

ازين هر ده هنر پيدا كنم من * يكايك خوب پس بنمايمش من

( 106 )

خردمندى نباشد در درازان * هنر كمتر بود نيز اندر ايشان

( 296 )

6 - ضعف تأليف : مانند ساكن كردن « ط » در « مشك طرامشيع » و تلفّظ