دانشنامه در علم پزشكى ( فارسى ) — الصفحة ٢٦٩

پند و نصيحتِ ميسرى حكيم

دعا كردست بر وى زى خداوند * كه يا رب تو چنين بيداد مپسند 163 ب

خداوند اين دعاىِ او شنيدست * ازينش درد و بيمارى رسيدست

ندارد سود وى را هيچ درمان * مگر گيرد فرستد امر و فرمان

مر « 1 » اين كس را دعا و صدقه بايد * كه دردش بيگمان صدقه زدايد

به از صدقه نباشد هيچ درمان * كه با ايزد بِهْ آيد عهد و پيمان

الهى دردها را پاك يكسان * بجمله از مسلمانان بگردان 4460

مكن ما را نيازومند دارو * نياز ما هميشه باد زى تو

بينجاميد دانشنامهء من * برآمد زو مراد و كامهء من

بسال سيد و هفتاد بوديم * كزين نامه همى پردخته شُوديم

خداىِ آسمان را شكر بسيار * كه ما را بهره داد از عقل [ و ] گفتار

درودش صد هزاران بر پيامبر * خداوند لوا و تاج و منبر 4465

ابو بكر و عمّر نيز عثمان * كه كردش او بما بر ، جمع قرآن

ابر حيدر كه باشد او چهارم * كه هست اين دوستيشان يادگارم

من از دو بيست و دو سه برگذشتم * و ديوانِ جوانى بر نوشتم

درين مدّت بسى زحمت كشيدم * جهان از چند گونه نيز ديدم 4470

بسى نامه نوشتستم بِدَسْتم * بسى نعمت ز هر گونه بُدَسْتَم 164 آ

كنون آن نعمتِ ديرينه گم شد * نه دير اين دستگاه و آب كم شد

مگر اين نامهء من دير ماند * پس از من تا كسى اين را بخواند

مرا ياد آورد ز ايزد بخواهد * ز درد و محنت و رنجم بكاهد

هر آن كز نامهء من شاد گردد * نبايد كين « 2 » برو چون ياد گردد

برو واجب كه ما را ياد دارد * روانِ ما زمانى شاد دارد « 3 » 4475

نياز آرد « 4 » بگويد از دلِ پاك * كه يا رب ميسرى بد بود و ناپاك

( 1 ) - مر : در نسخهء اصل ( مگر ) . ( 2 ) - كين : كه اين . ( 3 ) - دارد : در نسخهء اصل ( گردد ) . ( 4 ) - نياز آوردن : عرض حاجت كردن .