دانشنامه در علم پزشكى ( فارسى ) — الصفحة ٢٢٩

علاجِ آبِ گشنيز

علاجِ گوزماثل

علاجِ گوزماثل

ز گوزِ ماثل ارْكَسْ نيم مثقال * خورد افزون ، تبه « 1 » گرداندش حال 3810

و گر بسيار خوردش زود ميرد * مگر اللّه وى را دست گيرد

كزو اندك خورد كس مست گردد * و بىهوش و دل و بىدَست « 2 » گردد

علاجش آنك مشك « 3 » از گاوْ روغن * دهندش تا برون آيد ز خفتن 140 آ

و دست و پاى او در آبكى گرم * همى دارد زمانى تا شود نرم

و گر باهُش نگردد ، گو قى افكن * پس از قى گو همى خور گاو روغن 3815

علاجِ بنج خورده

علاجِ بنج خورده

كسى كش بنج دادند او شود مست * ز استرخا شود بىپا و بىدست

شود چشمانش سرخ و بر دَهَن بر * كف آرد ، افكند بر خويشتن بر

به آبِ انگبين قى بايد افكند * كه قى افكند رَسْتْ از درد و از بند « 4 »

پس آنگه گو ز شيرِ تازه مىخور * بدين دارو شود از بنج بهتر

علاجِ آبِ گشنيز

علاجِ آبِ گشنيز

كسى كو خورد آبِ تَرّ گشنيز * شود زود آن‌كسى ناكار و ناچيز 3820

سباتش گيرد و سر زو بگردد * زبانش از سخن گفتن ببندد

نخستين چيز ، قى فرماى او را * پس آنگه داروى آراى او را

پس آنگه خايهء پخته و پلپل * نمك لختى درو و حبّ فلفل

ببايد خورد تا بهتر شود نيز * رَهَدْ او زود زود از زهرِ گشنيز

طعامش مرغِ پخته بِهْ مسمّن * بجوشيده به آب و گاوْ روغن 3825

( 1 ) - تبه : تباه . ( 2 ) - بىدست : ناتوان ، بىزور ؛ سست . ( 3 ) - مشك : به نظر مىرسد اين كلمه « مسك » و مخفف « مسكه » باشد . ( 4 ) - بند : در نسخه اصل ( ننك ) .