دانشنامه در علم پزشكى ( فارسى ) — الصفحة ٢١٨

فى علاجِ گزيدنِ زنبور

علاجِ گزيدنِ رتيلان « 1 » و عنكبوت

كسى كو را زِ رتيلان گزيدست * و گر از عنكبوتى غم رسيدست

نشان آنست كان جاى گزيده * سيه گردد كه درد آنجا رسيده « 2 »

و دردش اندكست و خارش افزون * ز خاريدن برآرد او همى خون

3640 بسانِ اوّلش از تن برآيد * و اندوه و غمانش مىفزايد

بگرماوه درون بايد شد او را * زمانى نيك مىبايد بُدْ « 3 » او را

مگر كش خوى برآيد خود شود بِهْ * و گرنه زين كه من گويم برو نِهْ

آ 133 رمادِ « 4 » چوب انجير آر و آهك * شخارِ نيك ، جز وى نيك هريك

در آبِ گرم كن بر درد برنِهْ * چنان به كش بيايد هر زمان خوه « 5 »

3645 نمك لختى به آب اندر بياميز * وز آن آبِ نمك بر درد برريز

بگو هر روز دو مثقال شونيز * بخور ، كو را نباشد به ازو چيز

و گرنه حبّة السّودا و بيغن * ابا او سعد ، نيك آيَدْشْ خوردن

و گر خود لختكى باشد ز ترياك * بيارد از تنِ او مر زهر را پاك

فى علاجِ گزيدنِ زنبور

كسى كو را گزد ناگاه زنبور * طلا كن ، گو به دو ماورد « 6 » و كافور

3650 و گرنه سركه گِل آنجا برانداى * و گرنه سركه و طلخبش فرماى

رگو « 7 » بارى به سركه تر همى دار * رگو را هر زمانى درد بگذار « 8 »

( 1 ) - رتيلان : در نسخه اصل ( زبيلان ) . ( 2 ) - رسيده : در نسخهء اصل ( رسيدست ) . ( 3 ) - بد ، بضم اول : بود بمعنى بودن ( مصدر مرخم از مصدر بدن - بودن ) . ( 4 ) - رماد : خاكستر . ( 5 ) - خوه : عرق . ( 6 ) - ماورد ( ماء الورد ) : گلاب . ( 7 ) - رگو : جامه كهنهء سوده شده ، كرباس . ( 8 ) - به نظر مىرسد مصراع بدين صورت : « رگو را هر زمان بر درد بگذار » درست باشد .