دانشنامه در علم پزشكى ( فارسى ) — الصفحة ٨٥

شياف اطروش

فى الصّم

فى الصّم

كسى كش اشنوايى كرّ گردد * ز اندوهش رخان چون زرّ گردد

مگر بادى بگرد آمد در آن گوش * كه بيرون « 1 » آورى آن بادش از گوش

برون آور تو از بادام روغن * يكى قطره از آن در گوشش افكن 1325

پس آنگه گرم گرماويش « 2 » بگزين * به دو در ، گو زمانى نيك بنشين 48 ب

بران گوش گران بر ، خفت بايد * و هامون بر زمين بر ، خفت شايد

گر از باد اوفتيدست « 3 » اين گرانى * برون آيد ازو بادِ نهانى

و گر كرّيش از بيمارى آيد * گر از تخمه همى كرّى فزايد

بُخار پودنه با شيح و شمشاد * و افسنتين و سعتر بشكند باد

به گوش اندر گدازانش زمانى * مگر كرّيش زو گيرد كرانى « 4 » 1330

شياف اطروش « 5 » آنگه بياميز * ازو قطرى دو اندر گوش وى ريز

شياف اطروش

شياف اطروش

ز بوره سه درم بايد ز اوّل * به وزن يك درم از شحم حنظل

ز راوند مد حرج « 6 » نيك بگزين * عصاره بايدت نيك و فسنتين

ازين هر دو به وزن يك درم بيش * نبايد ، گر بود گوشش شود ريش « 7 »

و كيّه بايد و قسط و فربيون * ز هريك دانگ سنگى آر ، موزون 1335

به طلخ گاو « 8 » اين دارو عجين كن * گرانى گوش را دارو ازين كن

ازين لختى بدهنِ طلخ بادام * بگوشش درچكان تا يابد آرام

( 1 ) - بيرون : در نسخهء اصل ( برون ) . ( 2 ) - گرماويش : مراد « گرمابه‌اش » بوده است . ( 3 ) - اوفتيدست : افتاده است . ( 4 ) - كران : كنار . ( 5 ) - اطروش : در نسخه اصل ( اطرويش ) . ( 6 ) - مدحرج : گرد . ( 7 ) - ريش : زخم . ( 8 ) - طلخ گاو : زهرهء گاو .