دانشنامه در علم پزشكى ( فارسى ) — الصفحة ٦٩

شياف

و خارش باشد اندر پلك چشمان * بسان خون بود در زير مژگان

علاجش را سپيدى خايه « 1 » بايد * كه دهن ورد « 2 » باشد هم بشايد

يكى مرهم كنش بر چشم برپوش * شب و روزان ، تو مىشير اندرو دوش

دگر بادام مغز و شير مَردُم * گزيدم چشم رازى تو سپُردَم

كه شب مرهم نهادى بامدادان * بگرماوه شدن باشدش درمان 1060

دگر از روغن بادام بايد * كه در بينى كنى راحت فزايد

ز آب بقله جوى و هند با جوى * بدهن ورد كشمش را طلا « 3 » جوى

گرين علّت كهن باشد بفرماى * رگ قيفال وى گو زود بگشاى

و گرنه گو حجامت كن ز پايش * پس آنگه خوردن دارو نمايش

ز مطبوخ هليه خوردنى تام * ببايد خورد تا آرَدْشْ آرام 1065

عدس بايدش زان پاك مقشّر * و شحم نار بازو هم برابر

ببايد سود از آن بر پلك چشمان * پراگن تا شود آن درد آسان

فى الطّرف

فى الطّرف

كسى را كو به چشم اندر بماند * ز زخمى گر كسى بر وى براند 39 آ

يكى گاهه « 4 » بسان نقطهء خون * نه بزدايد و نه باشد بافزون

علاجش آنكه رگ بايد گشادن * پس آنگه مرهم آنجا برنهادن 1070

ز شير مردمان « 5 » در چشم مىدوش * گلاب و اسفيوش از وَر « 6 » همى پوش

دگر خون كبوتر اندرو ريز * ز رنج و تعب روزى چند پرهيز

شياف

شياف

گر از زرنيخ سرخ و مرو كندر * ببايد كندرو يك جزو ديگر

( 1 ) - خايه : تخم‌مرغ . ( 2 ) - دهن ورد : روغن گل . ( 3 ) - طلا : اندودن . ( 4 ) - يكى گاهه : جايى . ( 5 ) - مردمان : جمع مردم بمعنى انسان . ( 6 ) - ور : بر .