تحديد نهايات الأماكن لتصحيح مسافات المساكن ( فارسى ) — الصفحة ٨٦

گفتار در بيرون آوردن ميل اعظم به صورت مستقل

كه آن قوس را با دو خط

eB

و

eG

يافته‌اند . عملا اندازه‌گيرى از راه مركز عالم ناشدنى است ، چه به آن دسترس نداريم ، ولى در صورتى كه

He

و

HA

معلوم باشد ، مىتوانيم آنچه را در

H

به‌دست آورده‌ايم به

e

انتقال دهيم .

BH

را امتداد مىدهيم و عمود

eZ

را بر آن فرود مىآوريم كه اندازهء آن جيب زاويهء

ZBe

در دايره‌اى است كه نصف قطر آن

eB

بوده باشد . و نيز

GH

را امتداد مىدهيم و از

e

عمودى بر آن فرود مىآوريم كه ممكن نيست اين عمود بر

eZ

منطبق شود ؛ چه اگر چنين چيزى ممكن باشد ،

eZT

عمود فرود آمدهء از

e

بر

GT

خواهد بود و لازم مىآيد كه در مثلث

HZT

دو زاويهء قائمه

T

و

Z

باشد كه چنين چيزى شدنى نيست ؛ و چون زاويهء

Z

قائمه است ، ناچار زاويهء

T

حادّه مىشود ، و پايهء عمود فرود آمده از

e

[ بر

GT

] ميان

T

و

H

واقع مىشود . فرض كنيم اين عمود

eKM

باشد كه جيب زاويهء

HGe

در چنان دايره است . چون

eK

وتر مثلّث قائم الزّاويهء با اضلاع

eZ

و

ZK

است ، از

eZ

بزرگتر است ؛ و چون

eK

پاره‌اى از

eM

است ، بزرگى

eM

از

eZ

بيشتر از بزرگى

eK

از

eZ

مىشود ؛ بنابراين ، زاويهء

G

بزرگتر از زاويهء

B

، و زاويهء

AHB

كه متمّم ارتفاع منقلب صيفى است كه عملا مىيابيم ، بر زاويهء

AeB

كه متمّم ارتفاع نسبت به مركز است ، به اندازهء زاويهء اختلاف منظر

HBe

فزونى خواهد داشت . و به‌همين‌گونه ، زاويهء

AHG

مربوط به منقلب شتوى ، به اندازهء

hbe

بر زاويهء

AHG

فزونى پيدا مىكند . براى پيدا كردن متمّم ارتفاع نسبت به مركز عالم ، بايد دو اختلاف منظر را از متمّمهاى ارتفاع بكاهيم ، و چون چنين كنيم و سپس تفاضل ميان آن دو [ يعنى متمّم ارتفاع نسبت به مركز عالم ] را به‌دست آوريم ، اين تفاضل از تفاضل ميان دو متمّم ارتفاع پيش از كاستن دو اختلاف منظر از آنها ، به دليل بزرگتر بودن زاويهء

G

از زاويهء

B

كمتر خواهد شد . بنابراين لازم مىآيد كه ميل در نزد هنديان كمتر از آن اندازه باشد كه رصدكنندگان ديگر يافته‌اند .

و اگر سخن وارونه كنند و بگويند كه رصد هنديان با اختلاف منظر تعديل شده