تاريخ بيهق ( فارسى ) — الصفحة ٢٥٢

الفاضل الحسين بن محمود بن ابى الفوارس الحاتمى الزميجى

ولايت . و العقب من المقرى ابى على يحيى بن احمد بن على المقرى ، احمد و محمد .

لا عقب لأحمد ، و توفى فى شهور سنة سبع و اربعين و خمسمائة . و العقب من محمد ، عين القراء ابو على و على . و العقب من على بن احمد بن الحسين المقرى ، الفقيه الاديب احمد بن على . و او از شاگردان امام ادريس بن على و امام اجل ابو نصر القشيرى بود و در تحصيل علوم كدود « 1 » ، و له خلف غير خلف ، و من منظومه قوله

ارحم عيالى و فقرى و اعتصام يدى * بحبل ودك و الأفلاس و الأدبا

لئن غفرت ذنوبى يا مدى املى * ما عاد شخصى الى مثل الذي اكتسبا

توفى فى شهور سنة تسع و اربعين و خمسمائة فى الوباء العارض ببيهق « 2 » .

اسماعيل بن محمد الحنفى البيهقى

اسماعيل بن محمد الحنفى البيهقى

از منظوم او اين ابيات است

كريم راى التقصير فى الزور فاعتذر * و ما رابنى شك به غاب او حضر

لأن خلوص الود قام بعذره * فلم يك محتاجا الى شرح ما ذكر

اذا ما انطوى قلب على محض خلة * فعارض تقصير يوسطه هدر

ابو اسحاق من شره و حرص * يراوغنى ليأكل كسر قرصى

يدور على دورابى رياح « 3 » * على وجه الرياح بارض حمص

الفاضل الحسين بن محمود بن ابى الفوارس الحاتمى الزميجى

الفاضل الحسين بن محمود بن ابى الفوارس الحاتمى الزميجى

اين حاتميان نه آن حاتميانند كه ذكر ايشان اثبات افتاد ، بلكه ايشان از فرزندان محمد بن عبدوس بن حاتم بن يحيى بن حاتم الزاهدند ، و فرزند او ابو الحسن

( 1 ) و در تحصيل علم كدود بود . ( 2 ) ببيهق اعاذنا اللّه منه . ( 3 ) ش ، ابو رياح نام تمثال سوارى از مس بوده است كه بر ميلى آهنين تعبيه و بالاى قبهء سر در جامع نصب مىكردند ، اين تمثال دو دستش گشاده و انگشتانش ( بجز سبابه ) بسته بود ، و بهر اندك باد به حركت مىآمد و گرد خود مىچرخيد ، و از حركت آن سمت وزش باد را معلوم مىداشتند - مرد سيك مغز و تندخوى را كه بهر اندك بهانه از جاى بشود نيز ابو رياح گويند ، شاعر گويد اف لقاض لنا وقاح * امسى بريئا من الصلاح كانه قبة عليها * غراب نوح بلا جناح و ليس فى الراس منه شئي * يدور الا ابو رياح ( ثمار للقلوب في المضاف و المنسوب )