تاريخ بيهق ( فارسى ) — الصفحة ١٤٠

ابو محمد الفضل بن محمد الشعرانى البيهقى

صلى اللّه عليه : ان للّه « 1 » تعالى تسعة و تسعين اسما « 2 » ، مائة غير واحدة ، من احصى « 3 » كلها دخل الجنة ، و انه تعالى وتر يحب الوتر .

ابو محمد الفضل بن محمد الشعرانى البيهقى

ابو محمد الفضل بن محمد الشعرانى البيهقى

نسب او ابو محمد الفضل بن محمد بن المسيب بن موسى بن زهير بن يزيد بن كيسان بن باذان الملك بود ، و اين باذان ملك اليمن بود كه كسرى ملك العجم پرويز بن هرمز بن نوشروان او را فرمود كه بمدينه كس فرست و مصطفى را عليه السلام با بند بدرگاه من « 4 » حاضر كن . اين باذان مردى عاقل بود ، دو شخص عاقل را پيش مصطفى « 5 » عليه السلام فرستاد و گفت ملك عجم از تو آزرده شده است به حكم آنكه بوى نامه نوشتهء و نام خويش بر نام وى « 6 » تقديم كردهء ، اكنون اگر سوى من آيى شفيع باشم « 7 » تا از تو عفو كند و بسلامت ترا بمدينه فرستم . « 8 » مصطفى عليه السلام جواب نداد ، و چند روز رسولان را ارتباط فرمود ، پس ايشان را گفت كه باز گرديد « 9 » كه ملك عجم پرويز را « 10 » دوش پسرش شيرويه بگرفت و امروز بكشت . ايشان گفتند تامل كن درين سخن كه اگر اين سخن « 11 » بسمع ملك عجم رسد از آنجا فنا و هلاك « 12 » عرب تولد كند . مصطفى عليه السلام گفت اينست و جز ازين « 13 » نيست . رسولان با نزديك ملك يمن باذان آمدند و قصه بر وى عرض دادند . باذان گفت بنويسيد اين تاريخ و اين وقت [ را ] « 14 » كه مصطفى عليه السلام اين سخن گفته است ، اگر صدق و حق بود كمر انقياد بر ميان بنديم و بدانچه فرمايد ايمان آوريم « 15 » ، و اگر بخلاف اين بود ملك عجم داد خود از عرب بستاند . « 16 » چون سه روز بر آمد نامهء ملك عجم شيرويه « 17 » بباذان رسيد كه بدان تاريخ كه مصطفى صلوات اللّه عليه گفته بود پدرم بر دست سپاه كشته آمد ، بايد كه بيعت من از اهل

( 1 ) نص ، ان اللّه . ( 2 ) نص ، اسماء . ( 3 ) من احصاها . ( 4 ) بدرگاه ما . ( 5 ) به حضرت مصطفى . ( 6 ) و نام خود بالاى نام وى . ( 7 ) شفيع تو باشم . ( 8 ) با مدينه باز فرستم . ( 9 ) پس يك روز ايشان را گفت باز گرديد . ( 10 ) نص ، پرويز . ( 11 ) نص ، كه اين سخن . ( 12 ) هلاك و فنا . ( 13 ) و جز اين . ( 14 ) بنويسيد اين تاريخ را . ( 15 ) ايمان آريم . ( 16 ) داد خويش از وى بستاند . ( 17 ) نامهء شيرويه ملك عجم .