تاريخ شروان و دربند ( فارسى ) — الصفحة ٣٨
پىنوشتهاى مقدمه
امكان دارد كه مهرانيان براى بالا بردن قدر خود و اشاره به تبار ايرانى خويش ، چنين لقب و عنوانى را جعل كرده باشند . ماركوارت در ايرانشهر ، ص 119 با يكى دانستن ليزان‌شاه با آران - شاه ، كاملا به خطا رفته است .
( 34 ) علاوه بر گرگرها ( كه نامشان بر رودى واقع در جنوب بردعه باقىمانده است ) چندين طايفهء ديگر در ناحيهء شمالى نزديك سلسله جبال قفقاز مىشناسيم .
( Pliny , n . h . , 6 , 10 , 11 )
از سيلوى
Silvi
و لوپنى
Lupenii
( در ارمنى چيلب
Chilb
و لىپن
( Lip in
ياد مىكند . بخش شرقى قصبهء جار
Jar
( شمال شرقى كاختيه
( Kakhetia
كه اينك تسيلبان
Tsilban
ناميده مىشود ، احتمالا نام نخست را حفظ كرده است . در بلاذرى ، ص 194 ، سدّال ل - ب - ن را احتمالا نبايد « ديوار خشتى » ترجمه كرد ، بلكه « ديوار لىبين ( ليپ اينك
Lip in - k
) » بهتر است . ابن خرداذبه ، ص 123 ، در ميان معابر قفقاز به باب ل . بان - شاه اشاره مىكند ، كه مؤيد نظر فوق است .
( 35 ) آ . شانيدزه در « الفباى تازه كشف‌شدهء آلبانيايى قفقاز » ( به روسى و خلاصه‌اى به فرانسوى و گرجى ) ، تفليس 1938 ، از هفت مدرك كتيبه‌اى ، كه احتمالا به زبان آلبانيايى است ، سخن مىگويد . به نوشتهء
Vestnik Ak . nauk S . S . S . R . , 1949 , No . 7 , p . 98
« پاره‌اى كتيبه‌هاى آلبانيايى براى نخستين بار در 1948 در خاك آذربايجان كشف شد » . اين پاره‌هاى سنگ نبشته هنگام ساختن سدّ مينگه چااور
Mingechaur
پيدا شدند .
( 36 ) در يكى از نسخه‌هاى خطى اصطخرى
( BGA , IV , 405 )
اين زبان آسان ( سهله ) خوانده شده است ، كه خطا به نظر مىرسد .
( 37 ) اين زبان را مىتوان بازماندهء لهجهء اوتى اى
Utii
دانست . ان . اس . تروبتسكوى
N . S . Trubetskoy
در
ZDMG , 1930 , P . 111 ,
به بيان اين نظر پرداخته است كه چچن ، لك ( قمخ ) و اودى گروهى هستند كه اصل آنها از باستان است .
*
? ? ( yol , Cf . Strabo , XI , 5 , I , Arm . Lek - k ) .
وى گروه آندى - آوار - سمور را ، كه دربرگيرندهء بازماندگان فرضى آلبانياييهاى كهن است ، در برابر گروه فوق قرار مىدهد . به عقيدهء تروبتسكوى ، به نظر مىرسد كه اين