تاريخ شروان و دربند ( فارسى ) — الصفحة ٣١٢

پىنوشتهاى پيوست 3

( 69 ) ابن رسته ، ص 142 ، به شاه الان لقب * بغاتر مىدهد ، نگاه كنيد به پيوست 4 .

ممكن است كركنداج لقب افتخارآميز تركى

( * Ka ? r - ku ? nda ? j )

باشد ؛ جزو

Ka ? r

در چندين واژه و نامهاى تركى يافت مىشود ( مانند كربغا ؛ كربالق ) . بخش دوم را مىتوان با نام پدرى امير قفقاز شمالى ( خزرى ؟ ) اصل ، اسحاق بن كنداج مقايسه كرد . نگاه كنيد به :

طبرى ، سلسلهء سوم ، ص 1877 و غيره ؛ يا اسحاق بن كنداجيق بن اورخور ؟ ، همان سلسله ، ص 1930 ، ذيل 259 - 269 / 872 - 882 . مقايسه كنيد با : ماركوارت

( Streifzu ? ge , P . 18 )

؛ و دانلپ

( l . c . , 61 )

مقايسه كنيد با : عنوان يكى از بزرگان مجار :

. k . nda

نگاه كنيد به : حدود العالم ، ص 323 .

( 70 ) در نسخهء

P

: الديانة ، در نسخهء

E

: الدماثة « نرمى » . بخوانيد : الذبابه : « مگس » ، بنا بر توضيحات مينورسكى در :

« The ancient capital of Alans » , in BSOAS , 1952 , XLV / 2 , PP . 221 - 38 .

( 71 ) در تنگهء داريال ( * دار اللان ) .

( 72 ) مدينه الصغر ، در فارسى : رويين دز .

( 73 ) عبارت متن : « سرسختى » .

( 74 ) همان‌گونه كه ماركوارت در

Streipzu ? ge , P . 166

آورده است .

( 75 ) من البرّ ، بنابه ترجمهء باربيه دمينار ، هرچند كه اين توضيح زايد است ، چه در همسايگى دريايى وجود ندارد . عربىدانانى كه با آنان مشورت كرده‌ام ، من البرّ ( « آذوقه ، از جمله غله » ) را پيشنهاد كرده‌اند و با حدس من به صورت من البرّ مخالفت دارند . البته اختصاص « غله » ، بعد از « آذوقه » ( رزق ) ، مفهوم كمك را محدود مىكند . با توجّه به موقعيت جغرافيايى قلعه ، كه پايگاه مقدم تفليس بود ، و تفليس خود « ثغر » و در محاصرهء « كفّار » محسوب مىشد ، من فروتنانه مدّعىام كه تغذيهء مدافعان پايگاه مقدم ، براى مردم تفليس حكم وظيفهء شرعى را داشت ؛ همچنانكه شروانشاه نگهبانان دربند را حمايت مىكردند ( نگاه كنيد به زيربخش 7 در همين كتاب ) .

( 76 ) در روسى قديم :

Kasog

، در اوستى :

Kasag

، مقايسه كنيد با : ماركوارت

( Streifzu ? ge , P . 161 )

احتمالا در عربى بايد * كسك باشد . ممكن است مسعودى تحت تأثير استعمال فارسى خود بوده است ( نگاه كنيد به مطالب بعدى ) . به احتمال واژهء