تاريخ شروان و دربند ( فارسى ) — الصفحة ٢٠٧

پىنوشتهاى 1 . جغرافيا و قوم‌شناسى در تاريخ الباب

( كه احتمالا از مغان ، يا موكان

Movak n

( ؟ ) مهاجرت كرده‌اند .

( 73 )

Cosmography ( 740 / 1340 ) .

( 74 )

Barthold in Etnograf . obozreniye , 1910 , vol . 83 - 4 , pp . 1 - 9 ; N . Poppe in Zap . koll . vostok . , 1925 , I , 195 - 208 ; and Pelliot , J . As . , April 1927 , pp . 279 - 294 .

( 75 ) سليفان لقبى تركى است كه در زبان چينى به صورت

Se . li . fa

نوشته مىشود .

نگاه كنيد به :

T'ang - shu

منقول در :

Chavonnes , Les TE ? ou - kioue , p . 164 .

مقدّسى ، ص 191 ، از خيدقانشاه سخن مىگويد .

( 76 ) بويژه شرح مسعودى ، ج 2 ، ص 7 ، در اين‌باره اهميت دارد . نگاه كنيد به ادامه بحث در همين كتاب .

( 77 )

Moses Kalankatvats'i , II , ch . 39 .

در ترجمهء روسى پاتكانيان ، 1861 ، ص 192 . در ترجمهء جديد اس . ت . يرمانيان ، همراه با شرح و توضيحات در

Zapiski Inst . Vostokov . , VII , 1939 , p . 129 - 55 .

فكر نمىكنم در تفسير او دربارهء محلى كه گريگوريس مقدس در آنجا درگذشته و دروازهء چوبى ( دربند ) دقت نظر كامل و قاطع باشد . محلّ شهادت گريگوريس به گفتهء پاتكانيان « ناحيهء وتنى » بود ، و ماركوارت وتنين

Vatnean

را به‌گونهء صورتى ديگر از

Vartaneon

* نقل كرده است . نگاه كنيد به صفحات قبل ، در بحث پيرامون وردانشاه در مسقط . از اينجا اسرائيل كشيش به دربند و واراچان ( باشلى

Bashli

) سفر كرد . تصوّر مىكنم كه وى كوشيد كوههاى قفقاز را در جايى نزديك قبله قطع كند و احتمالا ، سپس بيشتر متوجه غرب ، در كاختيه ، شود ، امّا هوا ( و شايد ناآراميهاى طايفه‌اى ) او را وادار ساخت كه به شرق بازگردد و جادهء كنارهء بحر خزر را بپيمايد .

( 78 )

Theophanes , p . 338 ; cf . Moravcsik , Byzantinum - Turcica , II , 1943 , p . 88 .

( 79 )

Kokovtsov , pp . 85 - 6 .

( 80 )

Reineggs , Allgemeine Beschreibung des Kaukasus , 1796 , I , 103 .

( 81 ) اين نام كاملا محقق نيست . در فرهنگ جغرافيايى روسيه اثر پ . پ . سمنوف