تاريخ شروان و دربند ( فارسى ) — الصفحة ١٢٢

الف . شروان

امّا بايد در خاك شكّى بوده باشد . امكان دارد تاريخ جنگ با گرجيان تا حدّى ديرتر ذكر شده باشد . به‌هرحال قبل از لشكركشى الپ ارسلان در گرجستان ( 460 / 1067 - 1068 ) ، دامنهء عمليات بگرات تا هرتى « 1 » ( واقع در غرب شكّى در كنار رود الزن سفلى ) كشيده شده بود . از واقعهء جمادى الآخرهء 465 / آوريل 1065 مىتوان استنباط كرد كه با گرجيان ؟

( قبل از آنكه « علايم عصيان » آشكار سازند ) ، از پيش توافقهايى صورت گرفته است . در اين واقعه از گرجيان براى سركوبى شورشى در پايتخت فريبرز استفاده شد ( زيربخش 19 ) .

22 . نگاه كنيد به شرح زيربخش 20 .

23 . دربارهء ماجراى حملهء فريبرز به باب در 441 / 1068 نگاه كنيد به زيربخش 42 ، كه مختصرتر است و در آن امير محل ، عبد الملك ، نه گژدهم ، جاى برجسته‌اى دارد . نيروهاى امدادى كه شهر را نجات دادند ، از خيداق و طويق ( ؟ ) آمده بودند . محل اخير احتمالا تواك « 2 » ( در نقشهء روسى

Du ? vek

) واقع در طبرسران است . 31

24 . در فصل ارّان 32 ( زيربخش 18 ) شرح داده شده است كه ، طى دوران اسارت فضل بن شاور در گرجستان ، امير شروان ( فريبرز ) به ارّان حمله برد . فضل پس از رهايى ، به شروان تاخت و در باب الابواب خطبه به نام او خوانده شد .

( 1 ) . Hereti ( 2 ) . Tivak