تبصرة العوام في معرفة مقالات الأنام ( فارسى ) — الصفحة ٢٥٧

باب بيست و چهارم در ذكر بعضى از فضايح بني اميّه و زندقهء ايشان

اتوعد كلّ جبّار عنيد * و ها انا ذاك جبّار عنيد

اذا لقّيت ربّك يوم حشر * فقل للّه مزّقني الوليد

روز ديگر خمر مىخورد جرعهء بر مصحف ريخت و اين ابيات مىگفت :

اتو عدني الحساب و لست ادرى * احقّا ما تقول من الحساب

فقل للّه يمنعني طعامى * و قل للّه يمنعني شرابى

تلعبّ بالبريّة هاشمي * بلا وحي اتاه و لا كتاب

امّا يزيد هم زنديق بود و اعتقادش اعتقاد معويه و ابو سفيان بود و از حسن بصرى روايت كنند كه او گفت اگر معويه به خدا و رسول ايمان داشتى با امير المؤمنين على مصاف نكردى و اين ابيات از آن يزيد است « 1 » :

مالى حديثى و اعلمنى حديثا ( ؟ ) * الى انى احب الينا حديثا ( ؟ )

حديث ابى سفيان لما سمابها ( ؟ ) * الى احد حتّي اقام البواكيا

و انّ عليا امرا معاويه ( ؟ ) * فادر كه الحلّ السعد معاويا ( ؟ )

و هانى فعللنى على ذاك خمرة * ؟ ؟ ؟ حروها العقبى كرما و شافيا ( ؟ )

اذا ما نظرنا في امور كثيرة * وجدنا حلالا شربه المتواليا

و ان متّ يا امّ النّعيم فانكحى * و لا تأملى بعد الممات تلاقيا

فانّ الّذى حدّثت عن يوم بعثنا * احاديث طسم تترك العقل واهيا

على خلف عذر النّاس انّ محمّدا ( ؟ ) * هو ارمسا بالمدينه هاويا ( ؟ )

بدان كه جملهء بنى اميّه جز عمر عبد العزيز را اعتقاد آن بود كه عالم قديمست و حشر و نشر و قيامت و حساب و بهشت و دوزخ دروغست و انبياء و رسل اصحاب قرانات و مخاريق بودند و ملك مىخواستند و خلق را از بهر ملك سرگردان كردند

( 1 ) تصحيح اين قطعه و قطعهء بعد ميسر نشد .