زندگانى مولانا ( فارسى ) — الصفحة ١٧١
فصل دهم - خاندان مولانا
فصل دهم - خاندان مولانا
فصل دهم - خاندان مولانا
به گفتهء افلاكى سلطان العلماء بهاء ولد دو پسر و يك دختر داشت . پسر مهين به علاء الدين محمد و فرزند كهين به جلال الدين محمد و دختر به فاطمه خاتون موسوم بود و او پيش از هجرت بهاء ولد به شهر بلخ درگذشت و علاء الدين هنگام ارتحال پدر از بلخ هفت‌ساله و جلال الدين پنج‌ساله بود و اين تخمين به‌طورىكه در فصول گذشته بحث شد مورد تأمل و معرض اشكالات بسيار است .
از علاء الدين مذكور و خاندان او ( اگر داشته ) اطلاعى نداريم ، اما جلال الدين محمد كه شرح حال او موضوع اين تأليف است چهار فرزند داشت :
1 - بهاء الدين محمد معروف بسلطان ولد ،
2 - علاء الدين محمد « 1 » ( 624 - 660 ) كه بنا بر مشهور در خون شمس تبريز شده و از نظر پدر افتاده بود و فرزندانش هم بدين جهت شهرتى حاصل نكردند .
اين دو پسر از يك مادر بودند و مادر آنان گوهر خاتون دخت شرف الدين سمرقندى است ،
3 - مظفر الدين امير عالم كه به روايت افلاكى خزينه‌دار سلطان وقت بود و او در ششم جمادى الاولى سال 676 وفات يافت ،
4 - ملكه خاتون ( المتوفاة 12 شعبان 703 ) كه مادرشان گرا خاتون قونوى در 13 رمضان 691 رخت از جهان بربست و افلاكى از او روايات كثيرى نقل مىكند .
در تاريخ مولويان از ميانهء فرزندان مولانا شهرت نصيب مهين فرزندان او سلطان ولد است و ديگران مشهور نيستند .
بهاء الدين محمد معروف به سلطان ولد ولادت او در شهر لارنده به سال 623 اتفاق
( 1 ) - اين تواريخ از روى نقشه‌اى كه مدير موزهء قونيه از مدفن مولانا بانضمام اسامى كسانى كه با وى دفن شده‌اند تهيه نموده اقتباس شده است .