زندگانى مولانا ( فارسى ) — الصفحة ١٢٦
سراج الدين ارموى
مولانا جلال الدين رومى با شيخ صدر الدين بر وجه طيبت گفت كه ظاهرا يك‌بار براى شما خواند و يك‌بار براى ما » .
بهاء الدين قانعى طوسى
بهاء الدين قانعى طوسى
بهاء الدين احمد بن محمود قانعى طوسى هم از كسانى است كه از بيم مغل ترك وطن گفته خود را ببلاد روم افكنده‌اند و او در ايام شهريارى علاء الدين كيقباد بروم افتاد و در آن ناحيت حشمتى و حرمتى تمام يافت و بمدح علاء الدين كيقباد و غياث الدين كيخسرو و عز الدين كيكاوس روز مىگذاشت و تاريخ سلاجقه بنام سلجوقنامه و كليله و دمنه را بنظم كشيد و او با مولانا ديدار مىكرد و شرح يكى از مجالس او بدين قرار است :
« روزى مولانا در مدرسهء مبارك نشسته بود از ناگاه ملك‌الشعرا امير بهاء الدين قانعى كه خاقانى زمان بود با جماعتى اكابر به زيارت مولانا درآمدند ، قانعى گفت كه سنائى را دوست نمىدارم از آنكه مسلمان نبود ، فرمود بچه معنى او مسلمان نبود گفت از براى آنكه آيات قرآن مجيد را در اشعار خود ثبت كرده است و قوافى ساخته حضرت مولانا به حدت تمام قانعى را درهم شكسته فرمود كه خمش كن چه جاى مسلمانى كه اگر مسلمانى عظمت او را ديدى كلاه از سرش بيفتادى ، مسلمان توئى و هزاران همچون تو او از كونين مسلم بود » و گويند كه قانعى مولانا را مرثيت گفته است .
سراج الدين ارموى
سراج الدين ارموى
قاضى سراج الدين ابو الثناء محمود بن ابو بكر ارموى « 1 » ( 594 - 682 ) از اجلهء علماء قرن هفتم و از شاگردان كمال الدين يونس « 2 » بشمار است و تأليفات چند در اصول فقه و دين و منطق
( 1 ) - رجوع كنيد بطبقات الشافعية ، تأليف تاج الدين ابى نصر عبد الوهاب سبكى ، جلد پنجم ، طبع مصر ( صفحهء 155 ) . ( 2 ) - كمال الدين موسى بن ابى الفضل يونس ( 551 - 639 ) از ائمه علماء اسلام و اعاجيب روزگار بود ابتداء نزد پدر خود رضى الدين ابى الفضل ( 508 - 576 ) به تحصيل فقه پرداخت . سپس در سال 571 ببغداد رفت و در مدرسهء نظاميه اقامت گزيد و نزد مدرسين آن مدرسه علم مىآموخت و از آنجا بموصل آمد و بتدريس مشغول گرديد و يكى از جمله شاگردان او اثير الدين مفضل بن عمر الابهرى ( المتوفى 663 ) بقيه در ذيل صفحهء 127