سفرنامه كلاويخو ( فارسى ) — الصفحة ٣٦٥

فصل هفدهم از تبريز تا اشبيليه

397 . حمد الله مستوفى ( در نزهة القلوب ص 266 ) از شهرى ياد مىكند كه از آن زنان و در ديار مغربست .

ص 292 س 7 - رجوع كنيد به فصل يازدهم و حاشيهء فصل دوازدهم ص 357

ص 292 س 19 - نام طغتمش ، خان قبيلهء زرين و صاحب دشت قبچاق كه در پيرامون سواحل شمال درياى خزر واقعست و بسوى مغرب دريا كشيده شده ، چند بار درين كتاب آمده است . وى خويشتن را از بازماندگان جوجى ميدانست كه پسر ارشد چنگيز بود و رياست قبايل آبى و سفيد را كه در 1387 م . / ( 780 ه . ) با قبيلهء زرين يكى شدند به ارث برد . در گذشته طغتمش خان بسيار مورد مهر و محبت تيمور بود . اما اخيرا با او رقيب و دشمن شد . طغتمش در دو جنگ در 1391 م . / ( 794 ه . ) م . / ( 798 ه . ) شكست يافت . جنگ اخير را در كنار ترك

( Terek )

رودخانه‌اى كه در 120 ميلى شمال دربند به درياى خزر مىريزد كرد . اين همان جنگى است كه كلاويخو آن را توصيف مىكند . در حقيقت طغتمش در 1385 م . / ( 787 ه . ) ارمنستان و آذربايجان را گرفت و اين هيچ بستگى با شكست در كنار ترك كه بسال 1395 م . / ( 798 ه . ) واقع شد ، ندارد .

پس ازين واقعهء هول انگيز همهء قدرت واقعى در قبيلهء زرين به ايديكو رسيد كه رئيس تاتاران « نوقاى »

( Nogay )

بود و پشت سر هم خانهاى دست نشاندهء خود را رسما رياست مىداد و معزول مىكرد . اين ايديكو در گذشته در سپاه تيمور سرهنگ بود و كلاويخو شرح زندگى او را مىدهد .

طغتمش خان تا 1406 م . / ( 809 ه . ) يعنى يكسال بعد از مرگ تيمور زنده بود و گاه بگاه بدربار تيمور پناه مىجست و در آنجا ازو خوب پذيرايى مىكردند . ( رجوع كنيد به كتاب تيمور بيك ج 2 ص 342 ) .

ص 293 س 2 - نگاه كنيد به ص 150 اين كتاب .

ص 296 س 17 - نگاه كنيد به ص 212 اين كتاب .

فصل شانزدهم ص 298 س 9 -

Altologot

شايد همان شهرى باشد كه التوبوسكو

( Altobosco )

ناميده ميشد و در قرون وسطى بين افسس و اسميرنه قرار داشت و گفته‌اند كه مقر كولوفون

( Colophon )

بود . به فرهنگ بين المللى

( Universal Lexicon )

تأليف زدلر

( J . H . Zedler )