سفرنامه كلاويخو ( فارسى ) — الصفحة ١٤٠
فصل هفتم از ارزنجان تا خوى
فصل هفتم از ارزنجان تا خوى
فصل هفتم از ارزنجان تا خوى
شهر ارزنجان در دشتى است كه در كنار رودى قرار گرفته است ( كه همان فرات غربى باشد ) . فرات ( چنان كه مشهورست ) يكى از رودهايى است كه از بهشت سرچشمه ميگيرد . در انتهاى دشتى كه اين شهر در آن قرار دارد كوهى است بلند كه قلل آن از برف پوشيده شده بود ولى در دره‌هاى آن اثرى از برف نبود . در همهء پيرامون آن ، دهكده‌هايى كه موستانها و بيشه‌هاى بسيار داشتند ديده ميشد . همهء اين دشت از موستان و مزارع غله پوشيده شده بود . در هر سو باغهاى بسيار زيبا و بيشه‌هايى ديده ميشد . خود شهر چندان بزرگ نيست و بر گرداگرد آن حصارى با برج‌هاى متعدد قرار دارد . ارزنجان را ارمنيان ساخته‌اند و در ديوارهاى شهر در بسيارى نقاط علامت صليب در سنگ كنده شده است . همهء خانه‌هاى شهر بام مسطح دارند ، چنان كه ميتوان از يك بام به بام ديگر رفت همچنانكه از خيابان ميتوان قدم‌زنان گذشت . اين شهر بسيار پرجمعيت است و در آن بازارها و خيابانها و ميدانها زيادست . بسيارى از مأموران رسمى درينجا زندگى ميكنند كه غالب آنان توانگرند و نيز در همين شهر بازرگانان دولتمند بسيارند . مساجد زيبا و چشمه‌سارها و قنوات جهت تأمين آب درين شهر بسيارست . ساكنان شهر غالبا يونانى و ارمنى ميباشند كه همه مسيحى هستند .
( اينك همچنانكه شرح آن بيايد ) در زمان ( اولين هجوم تيمور به